Ervaringen met het (Endocrinologie )M.S.T. in Enschede

[Ilse]

Er is letterlijk tegen mij gezegd door een mede trans,jij heb nooit een zelfmoord poging ondernomen en jij had het niet zwaar genoeg dus was ik niet trans genoeg en kon ik best verder leven als man.

Ik kom zelf nooit op T&T-bijeenkomsten of andere soortgelijke gelegenheden maar mij is verteld door een regelmatige bezoekster van die gelegenheden dat ik er ook beter niet heen kan gaan. Net zoals veel lesbische bio-vrouwen transvrouwen niet moeten (dat klopt, heb ik ook meegemaakt) speelt er bij transgenders onderling ook een acceptatieprobleem. Niet alleen op de digitale snelweg dus maar ook 'in het veld'.
Mijn probleem zou zijn dat ik ten op zichtte van 'hun' niet genoeg zou lijden omdat ik nogal geboft zou hebben met mijn uiterlijk, postuur en stem. Afgunst dus, en geef ze eens ongelijk, dat gaat niet, ze hebben gewoon gelijk. Maar wat betekent dat voor mij, voel ik me nog wel op mijn gemak als ik positief opval? Nee dus...

hoi aafke en daniéla,

net zoals melany ben ik hier ook wel van onder de indruk en sta hier echt van te kijken.
sorry hoor, maar waar haal je het lef vandaan om zo iets te zeggen, laat staan te denken

dat ze aan anderen durven te vertellen dat ze nog niet genoeg geleden hebben, gaat mij toch echt iets te ver en deze mensen zal ik ook zeker proberen te vermijden.
hierdoor krijg heb ik nog minder trek in dit soort bijeenkomsten,

groetjes mieke

FF voor de duidelijkheid, Mieke.

Ik bedoelde met die aliassen gebruiken niet dat sommige zich misschien anders zouden voordoen dan ze werkelijk zijn.

ik begrijp je, maar toen je hierover begon, begreep ik ook dat er andere redenen kunnen zijn voor een alias, waar ik nog niet eerder over nagedacht had.
ben al weer iets minder groen

[Ilse]

Gelukkig merk ik wel een grotere acceptatie in de bouw want mijn lange (eigen) blonde lokken en dito oorbellen worden volledig geaccepteerd.

hoi Joyce,

ik kom zelf ook uit de bouw(projectleiding en projectvoorbereiding), maar ik zie dit zelf helemaal niet meer zitten, juist door het acceptatieniveau en macho- of haantjesgedrag.
ik denk ook echt dat ik iets heel anders moet gaan doen

als jij altijd goed werk heb geleverd, zou je echt denken dat jou huidige opdrachtgevers je zouden laten vallen alleen omdat je T bent?
kan best begrijpen dat je het risico niet eens wil lopen, maar ik vroeg me dat wel af.

groetjes mieke

[Anon20180501]

Hai Mieke,

Ik heb nooit iets gehad met dergelijke bijeenkomsten en ben er ook nooit geweest.
Wat ik erover gezegd heb heb ik van een ander gehoord die ik wat dit betreft wel geloof.
Kijk, ik had er toch al geen behoefte aan maar mocht jij dat ergens wel hebben zou ik
het zelf gaan ervaren. Ik denk namelijk niet dat het er overal zo aan toe zal gaan.

Je lacht je wel nog groen/blauw zie ik...

Liefs Daniéla

[Freetouch]

Hoi aafke, daniele en Mieke,

Hehe, ben weer onder de douche uit... moest natuurlijk ook ffe m'n benen en zo scheren, en m'n haar doen, even wat make up en zo, en voor je het weet ben je weer een uurtje verder... dan even de nieuwe berichten lezen en dan tjonge, wat is het druk op zondag avond....

Eerlijk gezegd ben ik gewoon een bofkont, want als ik anderen hun verhalen lees en hun lijden aanhoor, dan staat het schaamrood op mijn lippen... want buiten wat self carving heb ik nooit suïcidale acties ondernomen.... hebben wij daardoor niet geleden? Heel mijn leven uitgemaakt voor wijf, mietje, homo, altijd buitenspel gestaan, niet mee kunnen doen met de jongens, maar ondanks dat ik veel vriendinnen heb gehad, niet (nou bijna nooit dan hihi) mee kunnen doen met make-up feestjes, of lekker kleding kunnen shoppen... Een hekel aan jezelf hebben, en met je zelf volledig in de knoop zitten...
Maar in de plaats van voor de trein te springen, heb ik me 500% op werk en scholing gestort, waardoor ik de nodige kansen heb gekregen en heel wat heb kunnen opbouwen... maar ken je de uitspraak, hoge pieken, diepe dalen? Naar Daniele haar relaas te hebben gelezen zij wel denk ik... nou hoe diep kan ik dan wel niet vallen, en hoe vaak denk je dat ik dan emotioneel gevallen ben... Is het oneerlijk dat ik een partner heb die het zo goed opneemt... Is het oneerlijk dat ik een Transsexueel ben die wel 3 bloedmooie eigen kinderen heeft? Is het oneerlijk dat ik mijn bouw en uiterlijk al mee heb? Is het oneerlijk dat ik wat geld achter de hand heb om eventueel het plastische chirurgie traject te kunnen doorlopen voor alle dingen die ik aan mezelf zou willen aanpassen kan aanpassen?
Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat je niet jaloers op moet op moet kijken naar diegene die die dingen dingen beter hebben als jij.. je moet dat zien als een streven... Het is gewoon een kwestie van je talenten ontdekken en die uitbuiten...
Ik weet dat er over mij geroddeld word, maar alles wat ik heb, heb ik zelf opgebouwd...
En geloof me, het is zoals dit plaatje aangeeft:



Want aan de buitenkant lijk ik dan wel een kei harde diamant, maar geloof me dat ik heel vaak in een hoekje zit te janken, want ook voor mij geld: als je in het verkeerde lichaam gevangen zit, kan de gevangenis wel van goud zijn... maar je bent en blijft een gedetineerde met een levenslange straf in je eigen lichaam!
Maar nu ik stapje voor stapje aan het uitbreken ben en pas als ik de SRS heb gehad echt pas zal weten wat vrijheid is, ben ik alweer bezig met ook hierin naar kansen te zoeken.

Dan kom ik bij het punt van het aannemen van Transsen, in mijn bedrijf. Ik weet uit ervaring dat wanneer je mensen respecteert voor hoe ze zijn, en ze vertrouwd, dat deze kleine plantjes uitbloeien tot een prachtige rozenstruik...
Dat is ook de reden dat ik graag Transen in mijn bedrijf zou hebben, net zoals ik ook ouderen en kansarme jongeren in mijn bedrijf heb. Terwijl de concurrentie denkt met de naast hun schoenen lopende top managers en ver over betaalde creatievelingen een top bedrijf te hebben, winnen wij pitch na pitch... en staan we momenteel in de lijst van 500 snelst groeiende bedrijven...

Ik hoop dat jullie dit kleine meisje, dat vaak in en hoekje zit te huilen, kunnen begrijpen dat ook dit meisje haar identiteit graag bevestigd met make-up, en mooie kleding en schoenen. Ondanks dat ik leuke broeken draag en niet in jurkjes rond loop (al zal ik die na mijn srs wel regelmatig aanhebben denk ik) en niet op hoge hakken rond loop (al kan ik heeeeel goed op hoge hakken lopen) toch echt vrouw is...

X

[Venka]

Heel mooi geschreven zal er morgen wat dieper op ingaan maar ga nu echt slapen want morgen weer een lange reis naar het T walhalla genaamd het VU

[Anon20180501]

ik zie nu een Melany voor me die er tiptop uitziet en op het punt staat om als de nachtvlinder
de cafe's onveilig te gaan maken...

Maar op de rest kom ik morgen wel terug want het is te veel en te laat (voor mij) om nu nog met
iets zinnigs te kunnen komen en wat je reactie waard is.

Welterusten en liefs
Daniéla

[Freetouch]

@Daniela, de naam Melany heb ik al heel mijn leven...
Dat komt omdat ik als kind zijnde een vrienden boekje had, en daarin stond de vraag: hoe zou je heten als je een meisje was... die vraag had ik aan mijn ouders gesteld en die zeiden Melany... Omdat dit boekje natuurlijk de school rond ging, en ik toch al altijd als mietje werd uitgemaakt werd ik heel vaak Melany genoemd... en weet je dat vond ik helemaal niet erg...
Dus eigenlijk heb ik 2 namen, maar mijn jongens naam wat was die ook al weer???

Dus ik vind het ook leuk nu ik wat langer op het forum zit, steeds meer mensen leer kennen jullie mij ook bij mijn naam noemen... maar voor die internet gluurders ben ik liever het meisje the girl in me...

[Anon20180501]

Jij ook al 2 namen... had ik ook maar dat vertel ik je morgen wel.
Ik ga nu écht slapen, trusten.

Liefs en x

[Freetouch]

Hoi Mieke,

Ik begrijp heel goed dat je in papa modus zit, want je bent nu eenmaal papa... maar wat is het verschil tussen pappa en mamma modus? Ik heb ooit hier op het forum gevraagd, nu ik in transitie ben, ben ik dan pappa of ben ik mamma... en na de SRS???
Uiteindelijk ben je ouder.. en wat maakt het uit wat voor kleren je draagt, en hoe je je uiterlijk verzorgd? voor je kinderen ben je en blijf je de zelfde ouder, zij maken geen verschil of je nu een plassertje hebt of niet. Of je Esprit, zara of McG, Boss, of whatever daagt.. ze weten het toch wel vies te maken door met stroop handjes je te omhelzen of je gewoon onder te spugen... Zolang ze zich bij jou maar geborgen en veilig voelen... en dat veranderd niet door je transitie...

Het argument, ik wil ze beschermen voor wat ze op school tegen hen zal zeggen als ze weten dat pappa een Tanssexueel is, ja dat is mij ook onder de neus gepoeierd.. Ja, helder, maar wanneer wil je het dan gaan uiten? als ze het huis uit zijn? Denk je niet dat ze liever een vrolijke ouder zien die zichzelf is, dan een ouder die gefrustreerd is omdat die nog gevangen zit in zijn eigen lichaam?
Wat voor voorbeeld wil je ze geven? verstop je identiteit maar als je niet helemaal voldoet aan het verwachtingspatroon van anderen? of Ben jezelf ongeacht wat je bent?

Toen ik met mijn vrouw het hier over had, waren we het er samen vrij snel unaniem over eens, Onze kinderen kunnen met al hun problemen, wat het ook moge zijn, altijd naar ons toe komen, we zullen ze steunen door dik en dun en zullen alles doen om hun te helpen, moeten wij dan niet het voorbeeld geven dat wijzelf ook zo zijn, en niet zelf al ons gaan verstoppen? Dat zou toch helemaal verkeerd zijn?

Dat er tijd nodig is om aan het idee te wennen dat snap ik wel hoor, vooral omdat mensen veranderingen moeilijk vinden. Je partner, je collega's, je klanten, je vrienden, kennissen familie, enz. enz. maar ook je garderobe zal zich moeten gaan aanpassen...
Doe het stap voor stap, maar koop geen mannenkleding meer! unisex, ok acceptabel, maar vrouwen kleding geniet de voorkeur. Als je samen met je garderobe kast transformeert, dat is het tempo dat zeker het beste zal zijn.

X

[Freetouch]

@ aafke,

veel succes bij het VUmc vandaag.

X