Mijn zelfbeeld verschilt per dag hoor,als ik goed in mijn vel zit dan voel ik mij ook goed en dan is mijn zelfbeeld ook beter.Maar er zijn ook dagen dat ik (bij wijze van) niet de deur uit wil omdat mijn zelf beeld te slecht is.Zoals ik ook in mijn blog wel hebt verteld,ik zie mij zelf nu wel als vrouw en niet meer ik voel mij als een vrouw en ik wil er graag 1 zijn.Nee nu kan ik wel zeggen,ik ben een vrouw en het man zijn is bij mij niet meer aanwezig zover dat het er wel al was.Mieke schreef:
Dat wat je verteld over je eigen beeld, dat lijkt me ook voor velen van ons nog best een moeilijke stap om daar overheen te kunnen te stappen,
is dat gevoel bij jou ook minder geworden naarmate je langer in het transitieproces zit?
groetjes mieke
Ik moet er niet aan denken om ook maar iets aan te hebben wat mannelijk is.Sterker nog,zou het om wat voor reden dan nodig zijn om iets mannelijk,s te dragen dan ga ik voor nog geen miljoen meer de deur uit.Nee ik ben zo ver in mijn ontwikkeling/transitie dat ik mijzelf (ook voor de spiegel) als vrouw beschouw maar mijn zelfbeeld blijft moeilijk.Het gevoel word wel minder hoor naarmate je verder in transitie gaat en dat ook andere mensen je ook gewoon als vrouw zien en beschouwen.Dat vervelende gevoel dat word minder,moet ook wel want je wil verder met je leven.
laatst zijn er een aantal foto,s van mij gemaakt en zij lieten mij de foto,s zien en ik had zo iets van wissen,wat een gedrocht.Terwijl die andere mensen juist positief waren over de foto,s.Dat is ook 1 van de redenen dat ik hier ook nooit een foto post omdat ik er niet uit zie in mijn ogen op een foto.Maar foto,s/film en andere opname mogelijkheden is voor mij altijd al een crime geweest.
Ik zat laatst met een andere meid foto,s te kijken van mijn jeugd en zij had zo iets van,als ik niet beter wist dan zie ik een meisje.Zij heeft wel gelijk hoor,op veel foto,s van vroeger zie ik ook wel een meisje en op andere foto,s sta ik er juist weer op als een jongen.Maar ik ben bang voor de lens van een camera en ik durf ook niet in de lens te kijken.Als ik soms foto,s zie van andere mensen hoe zij stralen op een foto en hoe zij de lens confrontatie aan durven.Ik durf dat niet,omdat de confrontatie met mijzelf te groot is.
Ik lees al jaren de VIVA en die lees ik elke week in een keer uit maar in de VIVA staat ook elke week Any-body en ik heb afgesproken met een andere cis-vrouw dat zodra ik klaar ben dat wij ons zelf gaan opgeven om samen in de VIVA te gaan staan.Voor mij,maar ook voor haar,is dat een overwinning op ons lichaam.