Eenzaamheid

[Fay]

Kompleet aan de grond, dacht dat ik de bodem wel had bereikt, maar nee

Heb het contact met de vriendin verbroken, teveel pijn, teveel kwam er boven, teveel trigger

Mijn laatste steun, zo voelt het, heb ik aan de kant moeten zetten, ik kon niet meer, kon er niet meer tegen dat ik haar moest delen, want ik hoopte op meer, wat ik ontkende, niet uitsprak, wat in mijn huidige situatie helemaal niet kan, wat nog meer pijn oproept nu, reality kicks in, maar toch, het verlangen was er wel, en is er nog

Alles is uitgesproken, niks hoeft meer op tafel, zo liggen de kaarten

Mijn grootste wens was en is, als mezelf, mijn leven met haar delen, kan niet, enorm pijnlijk

Zij wil niet, en het kan niet, niet nu, nooit niet, ze houdt van mij, ik zielsveel van haar, maar geen relatie

Ik ben kompleet numb, het was al veel afgelopen weken, was al uit het veld geslagen, nu nog meer, hoe deep must we go?

Tranen vloeien niet meer, ben dat stadium voorbij, rest alleen nog maar meer leegte, het is gewoon helemaal op

Fay

[Engel]

Hoi Fay,
Wat verschrikkelijk voor je. Voel me best lullig om te zeggen dat ik zo van een afstand niets voor je doen. Hoop echt dat je iemand kunt bellen die je misschien wat kan opbeuren. Heel veel sterkte.....
Liefs Engel

[Anon20180501]

Hai Fay,

AU..!, dit zal hard aankomen bij jou maar eigenlijk is dit het beste wat je kan doen in zo'n situatie. Nu nog ben je nog niet volledig afhankelijk van haar.


Je bent niet de eerste waarvan ik hoor dat ze verliefd is geworden op een zeer lieve vriendin die altijd voor haar klaarstond. Na volledig afhankelijk geworden te zijn van haar werd ook haar onmogelijke onbeantwoorde liefde hun relatie fataal.
Die keer was het ook 'de partner van' die daarbij een rol had gespeeld en dat vond ik eigenlijk helemaal niet zo gek. Maar goed, haar respect en liefde voor haar behulpzame vriendin veranderde beetje bij beetje in haat en op het laatste stond ze er weer helemaal alleen voor, Héél alleen.

Het zal wel even duren voordat je dit verwerkt hebt maar ga niet bij de pakken neerzitten. Hulp heb je nu nog steeds uit bekende hoeken maar beslist zal die ooit ook weer vanuit een onverwachte onbekende hoek komen. Misschien wel van een andere lieve meid die een relatie met je wil en ook kan aangaan. Ik weet dat bijna wel zeker.

Sterkte Meid.

Liefs Daniéla

[Fay]

Hoi

Maar weer opkrabbelen

Was geen verliefdheid,of iig niet zoals ik het ken, door hormonen beleving anders wellicht, was in iemand zien wat je zelf ontzettend te kort bent gekomen , iemand die je dat onvoorwaardelijk geeft,en daar bijna kompleet afhankelijk van worden, of,iig meer houden van, want het ging en gaat veel dieper voor mij, ondanks mijn ellende

Wel scheve relatie, zij de verzorgster

Wat ik erg vind is dat ik geen kans gehad haar te leren kennen in een volwassen gelijkwaardige relatie, tegelijkertijd denk ik dat dat niet gewerkt zou hebben, was geen ruimte voor

Beste wast ik kon doen was besluiten contact te verbreken, ruimte, het moest, ergens voelt het nu al een kleine beetje beter want mijn proces stond geheel stil door haar, hoe gek ook, maar natuurlijk veel pijn

Zij is er toch, in mijn hart, gaat niet weg, connectie te sterk,en ze heeft ook gezegd, ik ben er als je me nodig hebt, ik ga niet weg, maar afstand moet, nu

Ben doodop, geen energie meer, gelukkig komt zometeen coach

Erg vindt ik dat ik niet om kon gaan met die positieve onvoorwaardelijke liefde, want onbekend, riep enorme angsten op,en het ergste van alles vindt ik die structurele innerlijke leegte die ik voel, los van haar, los van anderen, de eenzaamheid en alleengelaten zijn als kind, zit diep, dat kunnen andere mensen niet wegnemen, zit in mij, en ik hoop dat met therapie te kunnen verwerken, ene plek te kunnen geven, maar eerst moet ik dit zien te verwerken want ze heeft een enorme impact op mij gehad, nog steeds, en er is ontzettend veel gebeurd tussen ons

Liefs en dankje

Fay

[Fay]

Waarbij ik gisteren de telefoniste van het vu kompleet verrot heb gescholden omdat ik voor de zoveelste keer moest bellen omdat het recept androcur niet was opgestuurd, ook niet gefaxed, en het volgens haar aan mij lag dat ik te laat had gebeld, ja, had je maar....

Nee stom rund!!!! had ik maar???

Jullie hebben voor de derde keer in korte tijd mijn afspraken verzet, waardoor de vrij solide procedure, afspraak vu is ook gelijk voor 3 maanden recept mee naar huis, kompleet in het honderd liep en ik zelf achter die recepten aanmoest en jullie kompleet incompetent daarin vergaten dat op te sturen te faxen etc en ik dus na 5 dagen zonder androcur tegen het plafond zit

Apotheek was zo vriendelijk mij zonder recept 10 stuks mee te geven en ik weet weer gelijk, ik zit op de goede weg, want die 5 dagen zonder androcur zette mij acuut weer in de ongemakkelijke mannenfacade

tot zover de winst,want ik was het gevoel over mijn traject ff helemaal kwijt en dat is door dit voorval een stuk duidelijker

ander punt, pas op 1 november afspraak, dan zit er dus 5 maanden tussen het laatste gesprek met psych - naja psych, luistermuts jaknikken - en de endrocrinoloog

Beseft men daar uberhaupt wel wat het betekend in transitie te zijn?????

Fay

[Jannet V]

Beseft men daar uberhaupt wel wat het betekend in transitie te zijn?????

Nee Fay, dat begrijpen ze niet volledig en dat kun je ze ook niet kwalijk nemen. Al moet ik zeggen dat ik al heel veel verpleegkundigen en specialisten heb ontmoet die niets achterwege laten om het nog beter te kunnen begrijpen.

Sterkte Fay, ik denk aan je.

[Fay]

Hi Janet,dankje


Ik besef dat de leegte ik voelde nu nog leger voelt, ik besef ook dat die leegte in mij zit,al jaren,en mijn kwaadheid op het vu daaruit voortkomt, onmacht

Voor wie ontzettend worstelt met het verleden en dergelijke gevoelens wil ik het boek, het drama van het begaafde kind aanraden, ik ben er in begonnen, hardstikke heftig,confronterend,maar een eye opener voor velen denk ik, en ene opstap naar werkelijke bevrijding in jezelf, los van het genderverhaal

Mijn therapie start dinsdag, en ik vermoed dat ik ene lange weg heb te gaan, tot die tijd, uitzitten, de leegte accepteren want ik kan er in mijn uppie na al die jaren zoeken en vechten niet mee in mijn eentje mee overweg,het is er, en zal dat samen met iemand anders moeten onderzoeken, helen

Nog een conclusie, die leegte heb ik jarenlang opgevuld met vluchtgedrag, maar bezig blijven, doorgaan, nooit stoppen, man spelen, voor anderen leven,had ik iig nog iets, fake identity

Nu in dit traject, als ik mijn vrouw zijn toelaat, vindt ik rust,kom ik diep bij mezelf, maar komt die leegte nog helderder naar voren, ondraaglijk, en stap ik uit angst daar meteen weer uit door weer op dezelfde weg verder te gaan,weer vluchten, terwijl ik op ben, daarom heb ik die therapie zo hard nodig

Liefs

Fay

[Jake]

Hoi Fay,

Goed in ieder geval dat je je bewust bent van het probleem en ook gewoon hulp zoekt. Die eerste stap heb je in ieder geval gemaakt. Heel veel succes straks met de therapie.

[Fay]

Thx

Stond zowaar een dansje te doen net

De keuze de vriendin de deur te wijzen was een juiste, er kwam meteen ruimte, voor mij, en dat bevalt me goed

Niet dat haar veel te verwijten valt, ik heb haar niet de deur gewezen omdat ik haar niet meer wilde zien,wel omdat ik mijzelf kompleet kwijt was, paradoxaal genoeg was de overvloed van haar liefde en steun dat wat mij naar de afgrond deed glijden, omdat, hoe slechter het met mij ging, hoe meer zij voor mij ging zorgen en hoe meer ik het gevoel kreeg, ik kan niet meer zelf, ik heb je nodig, ik ben afhankelijk van jou,want ik voel geen liefde vanuit mijzelf, dodelijk

Die liefde, is nu vanuit mijzelf langzaamaan aan het groeien, simpelweg door gevoelens toe te staan ipv weg te drukken,automatisme uit een ver verleden

Hoe eenvoudig kan het soms zijn, of nee, niet eenvoudig, er zit een grote angst op voelen en tonen van emotie, maar de deur durf ik nu en dan open te zetten, en dat voelt kwetsbaar, maar ok,kleine stapjes,het kan alleen maar beter worden

tot zover

Liefss

Fay

[Anon20180501]

Hai Fay,

Fijn om dit te horen en nu proberen dit vast te houden hè, lieverd.

Liefs D.