FAtham schreef:
Ik probeer dan maar me bezig te houden met de dingen die me wel vertrouwen in de mensheid geven.
Dat is ook heel mooi gezegd, maar nu ben ik wel benieuwd naar een voorbeeld.
Kunst; het creatieve versus het destructieve. De hoop die anderen koesteren op een betere wereld en dat het unieke van iedereen naar buiten mag komen. Veel mensen willen dat maar durven niet zo te denken, vaak zie je deze gedachten dan tussen de regels door in hun werk. Soms ook zeer expliciet.
In de grote massa passen wil ik niet, alleen als het voor mij voordeel oplevert in dat het mijn dromen zal waarmaken. Als ik diep ongelukkig ervan wordt zwem ik tegen de stroom in. Doen wij dat allemaal als T zijnde eigenlijk niet? Echt sociaal geaccepteerd is transgender zijn niet toch doen we het allemaal. Een vreselijk moeilijke weg om onszelf te worden. Hard tegen de stroom in hoor, wat dat betreft verdienen we echt wel een schouderklopje allemaal.
Ik zie het buitenbeentje zijn niet als tegenslag maar als een eretitel. Natuurlijk is het niet altijd even leuk of makkelijk maar ik zou natuurlijk me gewoon kunnen "aanpassen" en "normaal" doen en minder ellende op de hals halen. Echter ben ik dan gelukkig?
Echt wel! 
