Applisonix (ultrasoon geluid) ontharing
-
Yasmine
- Berichten: 123
- Lid geworden op: 25 nov 2013, 12:26
- Gender: Vrouw
Re: Applisonix (ultrasoon geluid) ontharing
Ik denk dat ik toch maar weer voor elektrische epilatie ga. Erg vervelend dat m'n huid er dan weer een tijd lang niet uit zal zien, maar in ieder geval werkt elektrische epilatie. Van elke andere methode zou ik dat dan maar weer moeten afwachten.
-
Linna
- Berichten: 13
- Lid geworden op: 13 feb 2014, 13:54
- Gender: Trans MtF
Re: Applisonix (ultrasoon geluid) ontharing
Hoi die roodheid duurt maar 1,5 dag hoor en dan is het ook weer weg en je hebt ook gelijk ressultaat .
-
Yasmine
- Berichten: 123
- Lid geworden op: 25 nov 2013, 12:26
- Gender: Vrouw
Re: Applisonix (ultrasoon geluid) ontharing
Ik ben 2jr niet behandeld en m'n huid is de laatste paar maanden pas weer enigszins rustig.. Ik heb er ook blijvende littekentjes (rode speldenprikjes) aan overgehouden. Misschien valt dat later wel te verhelpen met een cosmetische behandeling of (erbium) laser of iets dergeljks, maar daar ga ik pas echt over nadenken als ik helemaal klaar ben met ee.Linna schreef:Hoi die roodheid duurt maar 1,5 dag hoor en dan is het ook weer weg en je hebt ook gelijk ressultaat .
-
Linna
- Berichten: 13
- Lid geworden op: 13 feb 2014, 13:54
- Gender: Trans MtF
Re: Applisonix (ultrasoon geluid) ontharing
Het kan ook zijn Yasmine dat de dame die je helpt de naald te warm heeft staan en te lang warm houd.
-
Alice
- Berichten: 1464
- Lid geworden op: 07 sep 2012, 21:42
- Gender: Vrouw
- Locatie: omg. Delft
Re: Applisonix (ultrasoon geluid) ontharing
Het kan ook zijn dat Yasmine een ander type huid heeft dan jij.Linna schreef:Het kan ook zijn Yasmine dat de dame die je helpt de naald te warm heeft staan en te lang warm houd.
Alice;
"Computer Says No"
Ik heb een buik, een onderbuik met gevoel en naar die luister ik.
"Computer Says No"
Ik heb een buik, een onderbuik met gevoel en naar die luister ik.
-
Linna
- Berichten: 13
- Lid geworden op: 13 feb 2014, 13:54
- Gender: Trans MtF
Re: Applisonix (ultrasoon geluid) ontharing
Hoi iedereen heeft een andere huid type en die reageert ook anders maar het apparaat kan je niet instellen op huid type.
-
Alice
- Berichten: 1464
- Lid geworden op: 07 sep 2012, 21:42
- Gender: Vrouw
- Locatie: omg. Delft
Re: Applisonix (ultrasoon geluid) ontharing
Ik bezit een professionele epilator, flash, die kan ik instellen op intensiteit (stekte) en los daarvan kan ik bepalen hoelang (tijd) en hoe diep ik de naald in de huid steek (tricks of trade).
Met type huid bedoelde ik niet, blank, roze, groen, geel, zwart ofzo wel zacht, vet, droog, dik, dun etc.
Met type huid bedoelde ik niet, blank, roze, groen, geel, zwart ofzo wel zacht, vet, droog, dik, dun etc.
Alice;
"Computer Says No"
Ik heb een buik, een onderbuik met gevoel en naar die luister ik.
"Computer Says No"
Ik heb een buik, een onderbuik met gevoel en naar die luister ik.
-
Anon20180501
- Berichten: 5099
- Lid geworden op: 25 mar 2012, 13:24
- Gender: Vrouw
Re: Applisonix (ultrasoon geluid) ontharing
Een half jaar geleden ongeveer ben ik begonnen met het epileren van mijn schaamstreek en mijn gelaat & hals. Dat gebeurt in een praktijk die gedreven wordt door de eigenaresse zelf en in haar eentje. Ze is een erkend therapeute die een contract heeft met mijn zorgverzekeraar. Voorbereid door de verhalen die ik hier op het forum al had gelezen, en die in de meeste gevallen van alles beloofden behalve een pijnloze behandeling en een ongehavende huid ging ze aan de slag. Aanvankelijk eerst alleen met laseren.
Het was meer dat ik van de tafel opwipte als ze de stoot licht op me losliet door het gespannen afwachten van die te verwachten 'dreun' dan van de pijn zelf.
Ik moet er dan wel bij vertellen dat bij mij in de loop der jaren de lichte haartjes met weinig pigment meer en meer de meerderheid zijn beginnen te vormen en dat scheelt natuurlijk veel in de pijnbeleving bij de laserbehandeling. Het verkleuren van mijn huid was dan ook niet de moeite van het vernoemen waard. Hoe anders ging het toen we overstapten op de elektrische methode, in mijn geval de Blend-methode. Oke, de behandeling zelf vond ik iets minder pijnlijk maar nog altijd was het mijn gevloek waard maar het ergste was de lang aanhoudende pijn, verkleuring en beschadiging (kleine littekentjes) van mijn huid achteraf. Volgens haar lag dat aan mijn dunne dus gevoeliger huid. Zat wel een bepaalde logica in dacht ik.
Op een dag was ze verhinderd maar ze had net een stageloopster 'aangenomen' en die zou het die dag van haar overnemen.
Mijn ervaring met háár was een geheel andere. De behandeling zelf deed haast helemaal geen pijn meer, speelt daarna ook geheel niet meer op en de verkleuring van mijn huid was niet noemenswaardig zo weinig en van beschadiging was in het geheel geen sprake meer. Ik had toch echt geen huidtransplantatie ondergaan...??
De volgende keer was ze er zelf weer en ik vertel over mijn goede ervaringen met haar stageloopster. Ze reageerde daarop met een smoesje (weet ik nu) dat ze haar stageloopster 'bevolen' had de sterkte van de impuls iets naar beneden af te stellen, ze was een beginneling voegde ze er aan toe. Ik kon toen nog haar beslissing begrijpen.
Ze nam het dus weer over en weer veel pijn, napijn, verkleuring en beschadigingen. Na een paar maanden hevig geleden te hebben zei ik haar dat ik het jammer vond dat het bij haar niet zo ging als bij haar stageloopster, "ligt het misschien aan je ogen" vroeg ik haar, want in tegenstelling tot haar stageloopster moest ze gebruikmaken van een loep en het licht zette ze zo dicht bij mijn huid dat die alleen al daardoor bijna verschroeide. Ze bevestigde mijn vraag dat ze het niet meer zo goed zag en meer dan eens 2 keer in het haartje moest prikken voordat ze beet had.
Geen zin om van therapeute te wisselen door de enorme bureaucratische rompslomp die dat met zich mee zou gaan brengen heb ik toch maar besloten om me er dan maar met bijtende tanden bij neer te leggen met de hoop dat haar 'steekspel' geen blijvende gevolgen zou hebben. Tot een week of 4 geleden, ik sprong stiekem een gat in de lucht toen ze me vertelde dat haar stageloopster de 2 dagen dat ze gesloten was de praktijk zou overnemen en dat zij mij als haar eerste vaste patiënt naar haar door zou schuiven.
Sindsdien ga ik bijna met plezier naar de sessies en niet alleen omdat ze veel beter was maar ook omdat het een leuke lieve mooie meid was. Tja, mijn huid was dan wel bijna 'dood', maar mijn aantrekkingskracht tot leuke lieve en 'mooie' (relatief) vrouwen was nog springlevend.
Inmiddels hadden we de aanvraag voor verlenging van nog eens € 2.500,- ingediend en de uitslag daarvan stond in de brief van mijn zorgverzekeraar die ik gisteren in mijn brievenbus vond. De aanvraag was goedgekeurd (hoi) maar wat schept mijn verbazing, in een bijzin werd er gesteld dat, mocht na afloop van deze reeks behandelingen de huidspecialist doorbehandeling noodzakelijk achten dat zij een volgende aanvraag dan serieus in overweging zullen nemen en wellicht zullen overgaan tot vergoeding.
Door ervaring wijzer geworden zet ik hier grote vraagtekens bij. Een zorgverzekeraar die met jou meedenkt en het beste met je voorheeft..? Sasha's bewering dat de stand van de planeten invloed heeft op de mens en haar omgeving zou best eens waar kunnen zijn, ik hoop het iig wel.
Overigens vind ik het luchtdicht bedekken met folie en tape van de met Emla-ingesmeerde gebieden die die dag behandeld zullen worden nog het vervelendst van het hele traject. Ik had niet graag dat mijn buren en zo mij er zo bij zagen lopen maar 1 van de eerste keren, mijn gezicht nog volledig ingepakt vanwege de laserbehandeling, het was heel mooi weer maar ik kwam gelukkig niemand tegen tot ik beneden de lift uitstapte. Stond bijna iedereen van mijn wooncomplex waarmee ik regelmatig contact heb bij de uitgang gezellig met elkaar te kletsen en te genieten van het zonnetje. Alleen de vele honden in hun midden keken niet op of om bij het aanschouwen van de 'mummie' die daar plots verscheen voor hun ogen. na mijn uitleg van het waarom begrepen ze het wel en ik hoefde me nergens voor te schamen. Omdat ik altijd ergens het positieve in zoek deed ik dat toen ook, ik zal me dus nooit meer hoeven te verbergen als ik er zo bijloop...
x Daniéla
Het was meer dat ik van de tafel opwipte als ze de stoot licht op me losliet door het gespannen afwachten van die te verwachten 'dreun' dan van de pijn zelf.
Ik moet er dan wel bij vertellen dat bij mij in de loop der jaren de lichte haartjes met weinig pigment meer en meer de meerderheid zijn beginnen te vormen en dat scheelt natuurlijk veel in de pijnbeleving bij de laserbehandeling. Het verkleuren van mijn huid was dan ook niet de moeite van het vernoemen waard. Hoe anders ging het toen we overstapten op de elektrische methode, in mijn geval de Blend-methode. Oke, de behandeling zelf vond ik iets minder pijnlijk maar nog altijd was het mijn gevloek waard maar het ergste was de lang aanhoudende pijn, verkleuring en beschadiging (kleine littekentjes) van mijn huid achteraf. Volgens haar lag dat aan mijn dunne dus gevoeliger huid. Zat wel een bepaalde logica in dacht ik.
Op een dag was ze verhinderd maar ze had net een stageloopster 'aangenomen' en die zou het die dag van haar overnemen.
Mijn ervaring met háár was een geheel andere. De behandeling zelf deed haast helemaal geen pijn meer, speelt daarna ook geheel niet meer op en de verkleuring van mijn huid was niet noemenswaardig zo weinig en van beschadiging was in het geheel geen sprake meer. Ik had toch echt geen huidtransplantatie ondergaan...??
De volgende keer was ze er zelf weer en ik vertel over mijn goede ervaringen met haar stageloopster. Ze reageerde daarop met een smoesje (weet ik nu) dat ze haar stageloopster 'bevolen' had de sterkte van de impuls iets naar beneden af te stellen, ze was een beginneling voegde ze er aan toe. Ik kon toen nog haar beslissing begrijpen.
Ze nam het dus weer over en weer veel pijn, napijn, verkleuring en beschadigingen. Na een paar maanden hevig geleden te hebben zei ik haar dat ik het jammer vond dat het bij haar niet zo ging als bij haar stageloopster, "ligt het misschien aan je ogen" vroeg ik haar, want in tegenstelling tot haar stageloopster moest ze gebruikmaken van een loep en het licht zette ze zo dicht bij mijn huid dat die alleen al daardoor bijna verschroeide. Ze bevestigde mijn vraag dat ze het niet meer zo goed zag en meer dan eens 2 keer in het haartje moest prikken voordat ze beet had.
Geen zin om van therapeute te wisselen door de enorme bureaucratische rompslomp die dat met zich mee zou gaan brengen heb ik toch maar besloten om me er dan maar met bijtende tanden bij neer te leggen met de hoop dat haar 'steekspel' geen blijvende gevolgen zou hebben. Tot een week of 4 geleden, ik sprong stiekem een gat in de lucht toen ze me vertelde dat haar stageloopster de 2 dagen dat ze gesloten was de praktijk zou overnemen en dat zij mij als haar eerste vaste patiënt naar haar door zou schuiven.
Sindsdien ga ik bijna met plezier naar de sessies en niet alleen omdat ze veel beter was maar ook omdat het een leuke lieve mooie meid was. Tja, mijn huid was dan wel bijna 'dood', maar mijn aantrekkingskracht tot leuke lieve en 'mooie' (relatief) vrouwen was nog springlevend.
Inmiddels hadden we de aanvraag voor verlenging van nog eens € 2.500,- ingediend en de uitslag daarvan stond in de brief van mijn zorgverzekeraar die ik gisteren in mijn brievenbus vond. De aanvraag was goedgekeurd (hoi) maar wat schept mijn verbazing, in een bijzin werd er gesteld dat, mocht na afloop van deze reeks behandelingen de huidspecialist doorbehandeling noodzakelijk achten dat zij een volgende aanvraag dan serieus in overweging zullen nemen en wellicht zullen overgaan tot vergoeding.
Door ervaring wijzer geworden zet ik hier grote vraagtekens bij. Een zorgverzekeraar die met jou meedenkt en het beste met je voorheeft..? Sasha's bewering dat de stand van de planeten invloed heeft op de mens en haar omgeving zou best eens waar kunnen zijn, ik hoop het iig wel.
Overigens vind ik het luchtdicht bedekken met folie en tape van de met Emla-ingesmeerde gebieden die die dag behandeld zullen worden nog het vervelendst van het hele traject. Ik had niet graag dat mijn buren en zo mij er zo bij zagen lopen maar 1 van de eerste keren, mijn gezicht nog volledig ingepakt vanwege de laserbehandeling, het was heel mooi weer maar ik kwam gelukkig niemand tegen tot ik beneden de lift uitstapte. Stond bijna iedereen van mijn wooncomplex waarmee ik regelmatig contact heb bij de uitgang gezellig met elkaar te kletsen en te genieten van het zonnetje. Alleen de vele honden in hun midden keken niet op of om bij het aanschouwen van de 'mummie' die daar plots verscheen voor hun ogen. na mijn uitleg van het waarom begrepen ze het wel en ik hoefde me nergens voor te schamen. Omdat ik altijd ergens het positieve in zoek deed ik dat toen ook, ik zal me dus nooit meer hoeven te verbergen als ik er zo bijloop...
x Daniéla