Coming out

[Janneke]

Even nog iets over dat wijzigen van geslacht in je ID en paspoort vanaf je 16de. De VU zal je zo'n verklaring niet geven als je nog geen remmers en hormonen gebruikt. Daarnaast heb je ook toestemming van je ouders/voogd nodig.

[charleyy]

En weet je misschien ook voor hoelang je dan minstens hormonen en remmers moet gebruiken?
Sorry dat ik dit allemaal vraag, maar ik heb niet regelmatig en veel contact met mijn psycholoog in de VU

[Janneke]

Wanneer was je eerste afspraak in de VU en hoeveel gesprekken heb je gehad?

[charleyy]

Eerste afspraak was eind december, geloof ik. Inmiddels ongeveer 8 of 9 gesprekken gehad

[Sylvana]

Hi,

Ik heb ook zeer last van sociale angst, door genderdysforie. Dat maakt de coming out natuurlijk nog lastiger...
Laten we hopen dat het verdwijnt als ik als meisje naar buiten ga!

Sylvana, vond jij het fijn bij een praatgroep? Mijn psycholoog van de VU zegt namelijk dat ik dat ook zou moeten doen.

Charley

Uhm ik ben 2x bij zo'n praatgroep geweest van transvisie geloof ik (misschien is de naam verkeerd, maar het was iig van humanitas). Die praatgroep was specifiek voor transgender jongeren. Je kan het gewoon een keertje proberen als je wilt. De praatgroep was in Amsterdam, en je kan je per bijeenkomst aanmelden, dus als je het niet bevalt hoef je ook niet meer te komen en je kan wanneer je er wel zin in hebt gewoon heengaan. Dat is dus geen vaste groep. Ik voelde me daar niet thuis omdat ik de enigste was die nog niet aan mijn transitie was begonnen.

Daarnaast heb ik ook deelgenomen aan een praatgroep die wel vast iedere week bij elkaar kwam, maar die was niet specifiek voor transgender jongeren, maar voor jongeren met allerlei verschillende problemen. Dat heb ik wel een paar maanden volgehouden, maar vond ik ook niet echt wat voor mij. Al denk ik wel dat het me geholpen heeft om te zien hoe andere jongeren erop reageren en hoe ze erover denken. Ik denk dat praatgroepen ook altijd anders zijn omdat er altijd andere mensen in zitten. Soms kan je veel gemeen met ze hebben en soms ook niet. Mijn advies is om het gewoon eens te proberen, ook al lijkt het erg spannend

[Samantha]

Hi,

Ik heb ook zeer last van sociale angst, door genderdysforie. Dat maakt de coming out natuurlijk nog lastiger...
Laten we hopen dat het verdwijnt als ik als meisje naar buiten ga!

Sylvana, vond jij het fijn bij een praatgroep? Mijn psycholoog van de VU zegt namelijk dat ik dat ook zou moeten doen.

Charley

Uhm ik ben 2x bij zo'n praatgroep geweest van transvisie geloof ik (misschien is de naam verkeerd, maar het was iig van humanitas). Die praatgroep was specifiek voor transgender jongeren. Je kan het gewoon een keertje proberen als je wilt. De praatgroep was in Amsterdam, en je kan je per bijeenkomst aanmelden, dus als je het niet bevalt hoef je ook niet meer te komen en je kan wanneer je er wel zin in hebt gewoon heengaan. Dat is dus geen vaste groep. Ik voelde me daar niet thuis omdat ik de enigste was die nog niet aan mijn transitie was begonnen.

Daarnaast heb ik ook deelgenomen aan een praatgroep die wel vast iedere week bij elkaar kwam, maar die was niet specifiek voor transgender jongeren, maar voor jongeren met allerlei verschillende problemen. Dat heb ik wel een paar maanden volgehouden, maar vond ik ook niet echt wat voor mij. Al denk ik wel dat het me geholpen heeft om te zien hoe andere jongeren erop reageren en hoe ze erover denken. Ik denk dat praatgroepen ook altijd anders zijn omdat er altijd andere mensen in zitten. Soms kan je veel gemeen met ze hebben en soms ook niet. Mijn advies is om het gewoon eens te proberen, ook al lijkt het erg spannend

Het is eigenlijk tijdverspilling, ik ben daar ook geweest en bereikte niks mee het is alleen praten en niks meer.

[Jessy]

Als jij het allemaal alleen, of met vrienden en familie kunt verwerken, des te beter. Voor sommige mensen is praten met anderen in hetzelfde schuitje een enorme opluchting, vooral als ze nog zoekende zijn naar de juiste weg om in te slaan in het leven.
Zonder de groep in Hasselt was ik zelf nooit naar buiten durven komen. Pas toen ik hun had gevonden realiseerde ik me dat ik verre van alleen was, en dat het probleem iets anders was dan een ziek idee in mijn kop. Daarvoor had ik nog nooit met transgenders te maken gehad, dus het was vooral veel onwetendheid van mijn kant, samen met een verkeerd mediabeeld.

[charleyy]

Oke, bedankt voor de info allemaal

Ik ben eindelijk 'out', en tot nu toe gaat het nog hartstikke goed! Maar als ik weer terug ben in Nederland gaat dat vast wat anders.

Toch wil ik nog even iets vertellen, en vragen hoe jullie hier mee omgaan:
Er was nog een Nederlandse jongen in het vliegtuig, waarmee ik het heel gezellig had. Het leek wel wat te worden, maar ik vertelde aan hem dat ik transgender ben en voor hem was het meteen over.
Dus wat doen jullie hiermee? Ik ben er best verdrietig over.

x

[Anon20180501]

Hai Charley

Gefeliciteerd met je coming-out en fijn om te horen dat je geniet van een leuke vakantie.

Jammer van die jongen in het vliegtuig. Ik neem aan de eerste keer dat je dit meemaakt maar het zal helaas niet bij deze ene keer blijven en niet alleen vanwege het transgender zijn vallen 'flirts' in het water, teleurstellingen in 'love-land' horen nu eenmaal bij het leven.
Klaarblijkelijk had hij het dus niet meteen door en dat is 1. eigenlijk best wel goed nieuws en 2. werd hij daardoor waarschijnlijk totaal verrast door je 'bekentenis' en wist hij zich geen houding meer aan te nemen.

Ik zelf vertel het nooit tot iemand meer dan normale belangstelling voor mij krijgt. Ik vind dat wel zo eerlijk en zo voorkom ik mogelijk een hoop problemen die zouden kunnen ontstaan als het in een later stadium wel zou uitkomen.
Nu leef ik al 12.5 jaar als mezelf dus velen zullen me wel al kennen als transgender maar het gekke is dat dat bijna niemand lijkt te storen, ook niet degenen die mij laten weten wel wat te voelen voor mij. Ik denk dat dat komt omdat ik gewoon mezelf ben en mijn dingen doe alsof ik nooit anders ben geweest en gedaan heb. Als mensen je zo leren kennen dan is dát het beeld dat ze van je hebben en minder mijn achtergrond.

Veel (liefdes-)geluk, je bent nog jong dus dat komt wel goed.

x'jes en liefs
Daniéla

[Daphne]

Hey,

Proficiat met je coming-out Charley Je hebt al een grote stap kunnen nemen en ik zou me niet te veel zorgen meer maken. Geniet maar voort van je vakantie en als je terug komt zal alles wel meevallen hoor.

Zoals Daniéla reeds heeft gezegd is het toch wel een positief iets dat die jongen niet door had dat je transgender was. Maar je zal ook wel nog een paar van deze reacties krijgen vrees ik.

Ik heb niet zo lang geleden ook een vraag gesteld omtrent dit topic omdat ik het ook nog niet zo goed wist. Je wilt wel eerlijk zijn maar je moet je eigen ook voorop plaatsen. Ikzelf heb besloten om het pas te vertellen als ik al verder in de relatie zit en niet meteen van in het begin. Als die jongen mij dan echt graag ziet dan zal die mij nemen voor wie ik echt ben en geen probleem maken van mijn transgender zijn. Als je echt iets voelt dan kan je het rustig gaan vertellen en er over praten maar zo van in het begin lijkt niet zo een goed idee te zijn.

Ik vind eerlijkheid zelf enorm belangrijk maar als het om zo iets gaat dan mag je dit even verzwijgen hoor.

Je bent inderdaad nog jong en zal nog veel liefde tegen komen hoor.

Groetjes
Daphne