jonge transseksueel op tijd wakker geworden

[Anon20180501]

Ik heb helemaal niets op te merken of toe te voegen aan je verhaal Tanja, geen woord van gelogen. Het spijt me te horen van je teleurstellende pijnlijke ervaringen en die van je vriendin, eerlijk ook.

Omdat er in het begin gesproken werd over het - min of meer 100% - gemis aan genot na een srs heb ik mijn positieve ervaringen (tot nu toe) daar tegenover willen stellen, en daarover ben ik heel eerlijk natuurlijk. Ik zie net als jou geen reden om daarover te liegen en dat men recht heeft op de waarheid, voor zover die relevant is.
Zo vind ik dat mijn Labia Minora iets prominenter hadden gemogen maar ik had er niet aan gedacht (zenuwen mss) om dat van tevoren te bespreken met mijn chirurge.
Ik heb het dus over een persoonlijke esthetische voorkeur wat los staat van het onderwerp van deze discussie. Uhm, verder zit het wel goed hoor, ik heb geen klachten gehoord of rare blikken gezien.

Dat prikken en die steekjes waarover je het hebt had ik ook tot voor kort, maar zo kort na de operatie zullen dat bij mij natuurlijk nog wel tekenen van herstel zijn geweest, ik heb er nu iig geen last meer van. Maar hoe en wat op de lange termijn, daar kan ik natuurlijk niet over mee praten, gelukkig anderen net als jij wel.

x'jes en liefs
Daniéla

[Anon20180501]

Tanja in actie..
Ik kan op 2 manieren tot een orgasme komen. Via de clitoris, maar ook alleen van gepenetreerd worden of met vibrator, zonder aan de clitoris te zitten.

Om jaloers van te worden..

Hopelijk heeft het met ervaring te maken en komt mijn tijd nog, ..of de juiste partner.

x'jes en liefs
Daniéla

[Veronica]

Ik zou jouw traject zeker niet door krantenartikels laten leiden, 9/10 keer zijn de verhalen ofwel niet compleet, ofwel niet accuraat (ofwel beide).
Tot nu toe nog maar héél zelden gehoord dat het sexleven niet meer functioneert na SRS. De meesten zijn content hoor. Als het jou zou afschrikken om verder te gaan, praat er dan best met je eigen behandelend arts over.

Niet alleen dat, ik denk dat als iemand stopt omdat de kans bestaat dat er geen orgasme komt, dat zo iemand er niet helemaal goed heeft nagedacht over de ware zichzelf.

Dat terzijde, ik denk dat die groep transen die stopt om die reden echter zeer klein is, de kans is veel en veel groter dat iemand de srs niet ondergaat (maar de hrt blijft innemen) door de risico's, dan dat iemand compleet mee kapt om zo'n reden dat ook nog eens niet heel vaak voorkomt (ik gok zelf dat 1 op de 4 transseksuelen wel een minder of geen orgasme heeft, geen idee ik ben geen deskundige).

Echter, erger probleem is dat zo'n verhaal eerder bij mensen aankomt, dan al die verhalen van mensen die dolgelukkig zijn na het traject.

Trouwens, het kan erger dan dit, een MtF die het gehele traject had doorlopen die betaald werd door een organisatie ( of zo, ben de link kwijt) die mensen de zorg betaald dat noodzakelijk is.

Dus de dame in kwestie had alles achter de rug, hrt, srs, ffs en zelfs borstvergroting, ze zag er goed uit als vrouw, op de foto's zag je dat ze zich wel heel erg vrouwelijk kleedde en toen kwam dit, ze wil dat diezelfde organisatie haar complete operatie andersom vergoedt omdat zij moe is van vrouw zijn en weer een man wil worden omdat dat constant op hakken lopen en make-up dragen zo vermoeiend is (zucht, niemand verplicht je zo vrouwelijk te gedragen).

Dat soort verhalen leest en onthoudt iedereen, en dat is helaas niet goed voor ons, reacties daarop waren ook niet mals, sommige mensen zeggen dat dit soort trajecten volledig uit eigen zak betaald moeten worden omdat het geld verspilling is.

En door die handjevol gevallen, is de rest de pineut, geldt voor alles van fraudeurs met uitkeringen tot idioten die vuurwerk door de brievenbus gooien, mensen die onschuldig zijn, zijn altijd achteraf de pineut.

[Anon20180501]

Hi Veronica..

Ik denk wel dat je gelijk hebt dat in het algemeen 'bijzondere gevallen' het langst zullen beklijven, dat zal in ons geval inderdaad niet anders zijn. Maar zolang deze 'gevallen' verreweg de minderheid vormen zal het transgenderbeleid niet aangepast worden, zeker niet omdat een paar 'leken' maar wat roepen.
Het is natuurlijk voor de personen in kwestie die tijdens het laatste stadium afhaken of achteraf spijt krijgen een persoonlijk drama, maar nog ergere trauma's worden afhakers in ieder geval bespaard. Tegen die 'leken' zou ik daarom willen zeggen dat de beslissing om voortijdig te stoppen hen in ieder geval een misgunde duit in hun portemonnee zal schelen aan jarenlange psychologische nazorg. Zorg die toch wel nodig zal zijn vanwege de onomkeerbare effecten van de hrt maar naar mijn idee in die gevallen in ieder geval minder intensief en belastend voor de getroffenen en goedkoper (tja, Humanisme 2.0) voor de kas dan wanneer men niet op tijd gestopt zou zijn.

Ik deel je bezorgdheid omtrent het transgenderbeleid in NL voor wat betreft het recht op vergoedingen maar die 'angst' is gebaseerd op andere gronden, ideologische beleidsgronden. Beleid waarvoor men mensen wel probeert te porren door soms ook gebruik te maken van 'professionele schreeuwlelijke leken' die actief zijn op de diverse sites en fora maar dat soms zo kort- en doorzichtig doen dat geen weldenkend mens zich daar iets van aantrekt. Of denk ik nu te optimistisch naïef.??

x'jes en liefs
Daniéla

[Raisa]

Veel post-ops zijn uberhaupt niet eerlijk en open naar mensen die er nog middenin zitten en nog overwegen een srs te willen ondergaan.

Helaas loop ik hier ook weer iedere keer tegenaan. Een tijd geleden had ik op een transforum een berichtje gepost waarin ik vroeg naar de risico's van een srs, zowel op lichamelijk als psychisch vlak.
Hierop kwamen eigenlijk 2 typen antwoorden: Mensen die hier ook graag meer over wilden weten en post-ops die botweg schreven: "Als je je zorgen maakt om risico's dan moet je maar lekker man blijven!".

Ik merk het ook in mijn eigen omgeving met mensen die aan de vooravond van hun srs iedereen afvroegen om informatie, om vervolgens angstvallend stil te blijven nadat de ingreep nu eenmaal is gebeurd. Via via hoor je dan wel berichten over slechte genezing, pijn en depressie. Is dit een vorm van buyers remorse? Wilt men na zolang naar iets gestreefd te hebben niet toegeven wanneer het toch een beetje tegenvalt? Wilt men voorkomen dat ze mensen die de srs overwegen angst inpraten? Ik weet het niet, maar wees nou in vredesnaam een keer eerlijk!

[tanja1977]

Er stond op internet ook een website. Dat was http://www.spijtvangeslachtsaanpassing.nl" target="_blank of http://www.spijtvangeslachtsverandering.nl" target="_blank
Ik ontdekte dat pas later. Site is nu weg. Weet niet van wie het domein was en of er ooit iets heeft opgestaan. Weet iemand daar iets van misschien?

[Raisa]

Er bestaat wel sexchangeregret.com, maar dat is meer een pagina die mensen ervan wilt overtuigen dat een transitie altijd slecht is en een recept voor narigheid.

[Emma]

Geen idee. Net even bij de SIDN op domeinnamen gezocht maar de twee die je noemt zijn in ieder geval niet geregistreerd.

[athena1978]

Het precieze aantal spijtoptanten is nooit achter te komen. Het VU GT kan makkelijk aankomen met 34 gevalen op 3500 post-ops. Wat als een post-op nou zelfmoord heeft gepleegd dan vanwege spijt. Die zouden officieel bij die 34 moeten horen. En wat te denken van spijtoptanten die wel spijt hebben, maar gewoon hun lippen stijf op elkaar houden. Ik geloof die cijfers van het VU niet. Ze kunnen daarmee goochelen wat ze willen.

Veel post-ops zijn uberhaupt niet eerlijk en open naar mensen die er nog middenin zitten en nog overwegen een srs te willen ondergaan.
Dat weet ik uit eigen ervaring. Vlak voor mijn SRS vroeg ik aan een vriendin die destijds al 8 jaar daarvoor haar srs had gehad of ze nog weleens last in dat gebied. Nee hoor zei ze. Toen had ik mijn SRS ondergaan en ben altijd prikken en steken blijven voelen in dat gebied elke dag. Toen confronteerde ik haar daarmee. Toen zei ze, ja maar dat heb ik ook. En toen was haar srs al 10 jaar geleden. En beide in verschillende ziekenhuizen en verschillende chirurgen. Toen dacht ik wel, waarom die stiekemigheid. Wees open en eerlijk daarover. Dat is mensen voorliegen. En dat is geen fantoompijn. Echt geprik en gesteek.
Ik vindt oneerlijk van post-ops die dat doen. Wees open en eerlijk naar mensen toe die een SRS overwegen.

En je mag automatisch rekenen op urologische problemen. Staat ook in de voorlichtingsfolder van het VU Genderteam.

Wees in godsnaam eerlijk als post-op tegen mensen op fora en irl die die SRS nog niet hebben gehad.

Verder wordt tweederde van je eikel ontleed, inclusief zenuwen e.d.
Dus je raakt heel veel gevoel kwijt daar. En na een orgasme staat de boel in de fik daar beneden

Tanja Heb jij hier ook een reactie geplaatst op 6-12-2014 http://www.transman.nl/nieuws_bericht.php?p=444" target="_blank

De tekst daar komt nogal overeen met wat je hier schreef.. zo ja dan zou ik graag willen weten wat je hier mee bedoeld? "Ik waarschuw voornamelijk de man naar vrouw transgenders die op mannen vallen. Transgenders met een homoverleden. PAS OP!"

Ik ben altijd eerlijk en open geweest over dat ik geen orgasmes meer heb en ook geen seksuele gevoelens meer ervaar na mijn srs.

Ik denk dat genoeg mensen inmiddels wel op de hoogte zijn wat er allemaal mis kan gaan bij de srs maar de meeste mensen in transitie zijn niet bezig met seks en dat soort zaken. Pas na de operatie en het lukt niet of ze voelen niks meer dan zullen ze terug denken aan de berichten die ze hebben gelezen.

[tanja1977]

Er bestaat wel sexchangeregret.com, maar dat is meer een pagina die mensen ervan wilt overtuigen dat een transitie altijd slecht is en een recept voor narigheid.

Ja en op transforums wordt het volop gepromoot door post-ops. Das toch precies hetzelfde.
Daar worden mensen tenminste nog eens gewaarschuwd en dan kan je niet zeggen van al die transforums.