Saskia schreef:Oh vergeten er bij te zetten maar ik wacht op de srs. Die lijst bedoelde ik. Met het wachten in de het lange traject heb ik nauwelijks moeite gehad. Juist die tijd was goed om alles steeds weer te overdenken en steeds weer tot de conclusie komen dat ik op de goede weg ben. Daarom vind ik het vervelend/raar dat ik nu zoveel moeite mee heb.
Bel je regelmatig met de afdeling, Saskia? Er worden soms mensen een beetje vergeten. Zelf heeft me dat ook weer enkele maanden wachttijd gekost. Iemand die vaker belde had plotseling een voorsprong op mij in plaats van een achterstand.
En nee, dat was niet bij het VUmc. Ook bij alternatieve routes gaat wel eens iets mis.
All great truths begin as blasphemies. (George Bernard Shaw)
Met de voorbereiding ben ik al begonnen maar weet niet zo goed wat allemaal nodig is. Dus gaat het niet zo snel (als ik zou willen). Was op het forum niet ooit een lijst van iemand wat die allemaal had gebruikt. Leek me wel informatief. Denk die ooit gezien te hebben maar kan hem niet terug vinden.
Geboren en getogen in de mooiste stad van de EU: GRONINGEN (daar gaat niets boven)
eline-q schreef:klinkt een beetje dom misschien, maar welke wachtlijst ?
Eigenlijk is het wachten een bekend iets voor velen van ons, tis erg vervelend maar het geeft je wel (gedwongen) tijd om over jezelf en je stappen na te denken. En je leert er geduld van, zullen we maar zeggen.
Wat een flauwekul. Ik maak zelf wel uit of ik tijd nodig heb, en eerlijk gezegd, de rest van mijn leven is te kort om er ook 9 jaar wachttijd bij te nemen. Dan begin ik liever met DIY gedurende al dat wachten.
Daniéla schreef:Inderdaad maakt iedereen zelf uit hoeveel tijd die nodig heeft Fenke, en is daarom dus ook geen/nooit flauwekul...
Als je het er mee eens bent dat iedereen zelf mag uitmaken hoeveel tijd men nodig heeft ben je het er dan ook mee eens dat het flauwekul is om tegen een ander te zeggen dat het hen tijd geeft om over henzelf na te denken?
We hebben het over de twee kanten van het verhaal die inderdaad ogenschijnlijk een tegengestelde 'uitkomst' kunnen opleveren, mijn wachttijd tussen eerste aanmelding en srs duurde bij mij 13 jaar, dat had voor mij niet zo lang gehoeven maar dat sommige meer tijd nodig hebben dan wat wij gemiddeld als acceptabel beschouwen of soms met moeite maar net weten te overleven kan ik me heel goed voorstellen...
Niet dat ik ze nodig had maar zoals ik al eerder ergens zei was ik op het verkeerde moment op de juiste plaats. Een hoop gedoe omtrent mijn economische status en de gevolgen daarvan zorgden er niet alleen voor dat het zo lang duurde, op tal van andere vlakken heb ik heel veel moeten inleveren, die 13 zal me nog lang als ongeluksgetal/brenger blijven achtervolgen...
Maar het zij zo en gelukkig ben ik een van de weinige - misschien de enige - die dit overkomen is...
