Wachten

[LiliFee]

klinkt een beetje dom misschien, maar welke wachtlijst ?

Eigenlijk is het wachten een bekend iets voor velen van ons, tis erg vervelend maar het geeft je wel (gedwongen) tijd om over jezelf en je stappen na te denken. En je leert er geduld van, zullen we maar zeggen.

Wat een flauwekul. Ik maak zelf wel uit of ik tijd nodig heb, en eerlijk gezegd, de rest van mijn leven is te kort om er ook 9 jaar wachttijd bij te nemen. Dan begin ik liever met DIY gedurende al dat wachten.

DIY? Je bedoelt zelfmedicatie? Dat is het stomste wat je kan doen. HRT is ontzettend heftig, als je het verkeerd doet loop je kans op trombose, en als die bloedprop losschiet heb je een long- of een herseninfarct. Of, om het misschien anders te zeggen: die wachttijden kunnen juist goed zijn, om te voorkomen dat jij aan de zelfmedicatie gaat.

Geduld moet je leren!

[LiliFee]

Ik ook van jou...

Niet dat ik ze nodig had maar zoals ik al eerder ergens zei was ik op het verkeerde moment op de juiste plaats. Een hoop gedoe omtrent mijn economische status en de gevolgen daarvan zorgden er niet alleen voor dat het zo lang duurde, op tal van andere vlakken heb ik heel veel moeten inleveren, die 13 zal me nog lang als ongeluksgetal/brenger blijven achtervolgen...

Maar het zij zo en gelukkig ben ik een van de weinige - misschien de enige - die dit overkomen is...

Nee hoor, in tegendeel. Ik ben op m'n 19e voor het eerst uit de kast gekomen, maar was toen lid van een pinksterkerk en eindigde in zo'n christelijk centrum, waar ze hebben geprobeerd om me 'eruit te praten'. Gevolg: 3 jaar (suicidaal) depressief, daarna bij Tanja gemeld en uiteindelijk rood licht, mede vanwege de ervaringen bij de christelijke psych -> 3,5 jaar psychotherapie. Daarna weer 1,5 jaar als 'man' geleefd om terug te keren naar m'n basis (want dat is het wel, dat mannelijke lichaam van me is wel het startpunt van de reis!). Daarna ben ik weer opnieuw begonnen met de transitie, en nu loopt het als een trein. Dat is dus in totaal ook 12 jaar, want ik moet nog een jaar op de SRS wachten.

Dusz... Soms heb je gewoon domme pech. Maar uiteindelijk kom je er wel, als je doorzet. Daarom vind ik uitspraken als die van Fenke wat lastig om te horen. We hebben allemaal een ander verhaal. Het mijne is lang en pijnlijk geweest, en met een enorme omweg. Maar het heeft me ook heel erg veel over mezelf geleerd. Ik kan nu wachten (!!), ben minder impulsief, veel empatischer en sta veel dichter bij mezelf en mijn emoties. Ook oordeel ik minder snel, dat is misschien wel het allerbelangrijkste. Het is uiteindelijk tóch één groot groeiproces, everything that doesn't kill you only makes you stronger

[Dieuwertje]

Geduld moet je leren, maar dat is niet voor iedereen weggelegd. En ik denk dat lang wachten op officiële kanalen het zelf experimenteren wel uitlokt. Als je langzaam je lichaam steeds meer de ongewenste kant op ziet gaan terwijl je ergens op een wachtlijst staat of diagnostiek die maar niet tot een einde komt. Blijft natuurlijk nog steeds staan dat zelf met hormonen experimenteren zonder begeleiding van een arts met controles niet verstandig is.

[Anon20180501]

Of, om het misschien anders te zeggen: die wachttijden kunnen juist goed zijn, om te voorkomen dat jij aan de zelfmedicatie gaat.

Meestal leiden de te lange wachttijden juist tot zelfmedicatie Irene, het VUmc zegt er zelf over dat ze dat zelfs ergens wel kunnen begrijpen maar dat ze er vooralsnog niets aan kunnen veranderen. Ik ben het wel met je eens dat je onder normale omstandigheden en acceptabele wachttijden een beetje geduld moeten leren hebben en dat sommige de tijd die er overheen gaat nodig hebben om duidelijkheid voor zichzelf te verkrijgen. Maar ook dat laatste gaat niet voor iedereen op, zeker niet voor diegenen die al 100% zeker waren van zichzelf voordat ze zich aanmeldden, soms juist daarmee wachtten tot ze er zeker van waren. Ik was ook zeker van mezelf en leefde al als mezelf voordat ik me aanmeldde, na 10 'wachttijd' vond ik het welletjes en ben ik aan de zelfmedicatie begonnen, eerst onder begeleiding van mijn huisarts en later een Endo, want dat er zekere risico's aan kleven is waar en het is daarom ook raadzaam om, als het mogelijk is, het onder begeleiding te doen...

[Anon20180501]

Ik had al begrepen dat het voor jou ook een langdurig en alles behalve soepeltjes lopend proces is geworden Irene. De redenen daarvoor verschillen met die van mij maar evengoed heel veel respect voor je doorzettingsvermogen en geduld die je er voor hebt weten op te brengen...

Misschien ben ik sterker door geworden maar het heeft toch ook veel van wat ik lief had kapot gemaakt of is inmiddels onbereikbaar geworden. Ik hoorde laatst iemand zeggen die ongeveer even oud was als ik en hetzelfde had doorgemaakt dat ze de tijd tussen haar 'tweede puberteit/tijd' en haar AOW-leeftijd wel vrij kort vond...

[Anon20180501]

oops... Eline natuurlijk, sorry for that

[Amy]

Ik denk toch dat het heel erg verschilt per persoon dan. Ik heb zelf de wachttijden en de trage diagnose ervaren als een complete verspilling van tijd.

En dat over die zelfmedicatie vind ik ook zo'n bangmakerij. Als je vrij jong bent en verder geen of weinig risico op trombose hebt dan kun je dat naar mijn mening rustig proberen. Ik heb het zelf niet gedaan en daar heb ik spijt van.

[Anon20210626]

risico's ..........

Bijna iedereen krijgt een standaard dosis omdat dat voor bijna iedereen werkt ....... controles , eens in de drie maanden....... Die risico's vallen dus wel mee.
Als er iets misgaat, gaat het mis ...... Dan maakt het niet uit of je dat zelf deed of dat het onderdeel was van HRT.


Eline , je zegt zelf al dat je op een gegeven moment suïcidaal depressief was. Maakt het je op zo'n moment nog uit of er risico's zitten aan DIY? Ik denk het niet.
Ik ben van mening dat velen hier aan zelfmedicatie doen of hebben gedaan . Dit al of niet onder begeleiding .

Bloedonderzoeken zijn te regelen via de huisarts en waardes zijn te interpreteren . Het kost je wat inleestijd . Het is wel prettig als je enig idee hebt wat hormonen doen en hoe deze hun werk doen .
Ik wil hiermee niet zeggen dat het verstandig is maar ik kan het me heel goed voorstellen dat het gebeurd.

Wachten kan ook dodelijk zijn ........ ik heb al iemand bijna weggebracht omdat die dat niet meer aan kon.

[Saskia]

Dankjewel meiden, heb van alles genoteerd en zal dat eens gaan bestuderen wat ik denk allemaal nodig te hebben. Aan wat voor kleding je bij ontslag het beste kan dragen was niet bij mij op gekomen.

Saskia

[Anon20210626]

Het lijstje mag van mij wel sticky gemaakt worden ........ anderen , later zullen hier ook wel; wat aan hebben