Wachten

[Anon20180501]

Datzelfde zou je dan natuurlijk ook van de 'oppositie' kunnen zeggen Tanisha...

Naar mijn mening is er geen sprake van trol-gedrag, we hebben hier te maken met tegengestelde uitgangsposities cq invalshoeken en meningen verdeeld over meerdere 'kampen'.

[LiliFee]

Eline jou meningen lijken in mijn ogen sterk op trollen van een forum!

En zo te zien aan de reacties van de anderen ben ik niet de enige die daar behoorlijk flauw van is!

Pardon? Omdat ik een andere mening heb, ben ik een troll? Volgens mij komen trolls ook niet met genuanceerde, en beargumenteerde betogen voor of tegen een bepaald standpunt... Wat ik dus wél doe.

Datzelfde zou je dan natuurlijk ook van de 'oppositie' kunnen zeggen Tanisha...

Naar mijn mening is er geen sprake van trol-gedrag, we hebben hier te maken met tegengestelde uitgangsposities cq invalshoeken en meningen verdeeld over meerdere 'kampen'.

Dank je

zoals ik al zei , Utopia .

Hoe wil je dat realiseren zonder veel extra geld ? Dat extra geld gaat er echt niet komen . Gegeven de huidige situatie qua financiën , hoeveel extra tijd gemiddeld in diagnostiek vind jij dan acceptabel?

Daar gaat het niet om, jouw oplossing is om het systeem te demonteren ten behoeve van de 'sterkeren'. Dat is medisch en ethisch onverantwoord, en gaat er dus ook nooit komen.

En overigens: ik heb al meerdere keren in mijn vorige posts gezegd hoeveel tijd en aandacht ik graag in de diagnostiek zou stoppen: rondom 10 sessies, ééntje per 3 weken. Dan heb je een gedegen anamnese die niet langer dan een half jaar hoeft te duren. Op die manier kan er goed gekeken worden wie er daarna minder hulp nodig heeft, dat kan daarna gewoon naar 1x per 3 maanden ofzo. Wat mij betreft kan daarna de betroffene trans* persoon zelf beslissen hoe langzaam of snel het gaat.

[Elise]

- Daar gaat het niet om, jouw oplossing is om het systeem te demonteren ten behoeve van de 'sterkeren'.
- Wat mij betreft mag het dan ook qua 'informed consent'. Maar een systeem wat de zwakken voor de sterkeren opoffert is ethisch onverantwoord en dus niet acceptabel.
- Waar het mij om gaat is het gemak waarmee hier door sommige mensen geoordeeld wordt. 'Baas in eigen lijf, eigen gevolgen kennen en ervoor in kunnen staan' is een hele harde manier van redeneren, als je die in procesmodellen toe gaat passen gebeurt er precies wat in Amerika al jaren gebeurt: je ontwikkelt een 'recht van de sterkste'. Het is genadeloos naar mensen die misschien wel niet de energie of steun hebben (of het geld!) die ervoor nodig is.

Eline, ik vind je standpunten interessant om te lezen. Je schrijft alleen een paar keer dat een ander model zal leiden tot een soort "recht van de sterkte". Maar ik zie de link niet goed tussen een informed consent model en een gevolg waarbij er een "recht van de sterkste" zou gelden.

Zou je dat kunnen uitleggen? Of heb ik het verkeerd begrepen?

[LiliFee]

Eline, ik vind je standpunten interessant om te lezen. Je schrijft alleen een paar keer dat een ander model zal leiden tot een soort "recht van de sterkte". Maar ik zie de link niet goed tussen een informed consent model en een gevolg waarbij er een "recht van de sterkste" zou gelden.

Zou je dat kunnen uitleggen? Of heb ik het verkeerd begrepen?

Dank je

Wat veel transgenders hier vervelend vinden is dat het medische systeem zoals het nu is nogal veel wachttijden met zich meebrengt. Als alternatief wordt daar een heel open model voor aangedragen, waarbij mensen aan het begin een psychologische anamnese hebben en daarna zelf kunnen beslissen of ze verder het traject in gaan of niet. Eigen quote:

Uitsplitsing kan nooit op basis van eigen verantwoording. Een schizofreen zal op de vraag of hij/zij ervan overtuigd is het traject in willen ook ja antwoorden. Een dissociatieve persoon zou dat ook doen, puur om het feit dat hij/zij niet weet wat er verder nog speelt. Precíes daarom heb je een gedegen diagnostiek nodig, en een goede psych aan het begin van het traject die diegenen eruit filtert die er niet thuishoren. Wat mij betreft gewoon een systeem van minstens 10 sessies voor iedereen, want zoals isabelle ook al aangaf: psychologen en psychiaters zijn geen godheden die in één sessie vast kunnen stellen wie er wel of niet klaar voor is. Daar is in de eerste plaats een serie psychologische testen voor nodig en in de tweede plaats een uitgebreide anamnese van het vroegere verloop/ontwikkeling (levensloop) en een gedegen onderzoek naar de emotionele en psychosociale draagkracht. Dat kost gewoon tijd.

En ja: wanneer iemand dan naar het oordeel van de psycholoog/psychiater niet in staat is om het traject in te gaan, dan is het oordeel ook bindend. Op dat moment zal die persoon een (al dan niet) reguliere psychotherapie aan moeten gaan. Dat kan dan natuurlijk ook afgehandeld worden door een andere instelling, maar die keuze moet iedereen zelf maken.

Dat is dus tegengesteld aan de meningen van Tanisha, Isabelle, Renée, Amy en nog een paar anderen. Die pleiten voor een systeem met verminderde diagnostische fase, gaan ervan uit dat een psycholoog 'het ook niet beter weet' en hopen erop dat iedereen gewoon doet wat goed voor hem/haar is. Helaas werkt dat systeem niet voor iedereen. Zie mij opmerking over dissociatieve mensen, schitzofrenen en/of schitzotypische mensen. Die kunnen met net zo'n overtuiging aan een transitie beginnen, maar uiteindelijk door een gebrekkige zelfkennis / comorbide psychiatrische problemen er volledig naast zitten.

Het 'recht van de sterkste' betekent dus verminderde diagnostiek en begeleiding, en het afschaffen van een groen licht. Dat is leuk voor het gros van de mensen, maar die paar mensen die er niet thuis horen (zie boven) jaag je zo wel een traject in waar ze de rest van hun leven spijt gaan hebben. Sorry hoor, maar het pleiten voor zo'n systeem getuigt mijns inziens van weinig empathie en ethisch bewustzijn.

[Anon20210626]

eh oh ja , lezen..........en antwoorden????

Dus het aantal gesprekken moet minimaal verdubbeld worden ........ Nu, 1 in de maand is al lastig te realiseren , Zoal ik al zei , het is onrealistisch te denken dat er heel veel meer geld gaat komen in de nabije toekomst. Minder is eenveel waarschijnlijker maar daar wil ik het nog niet eens over hebben .

Hoe ga je dat doen? Dat je 10 gesprekken in de tijd die nu wordt gebruikt om 4 a 5 gesprekken inclusief wachttijd gaat proppen is volstrekt onrealistisch .
Dus wachttijden laten oplopen ? en hoeveel is dan acceptabel volgens jou ?
Een extra punt van aandacht is dat de instroom niet zal afnemen dus er is ook nog continu sprake van nieuwe aanwas .



Ik hoor alleen maar verhalen zoals je het graag zou willen maar ik geloof niet meer in sprookjes .

Dus hoe , wil je dat doen met de huidige budgets?

Ik zeg jou, het kan niet en dus moet je dan keuzes maken .

[3B67-A22C]

Ik doorliep de hele diagnostische fase bij de VU en bleek dus niets anders te hebben dan genderdysforie. De diagnostische fase duurde voor mij van oktober tot en met midden juli en ik vond het een lijdensweg. Ik was al uit de kast en dat je dan nog zo lang moet gaan zitten praten zonder dat er medisch iets gebeurt is bijna ondragelijk. Ik ben niet bij de VU voor gesprekjes. Achteraf bekeken ook zinloos, want ik kan het aan en er is verder niets anders met me aan de hand. Eerlijk gezegd vind ik het al een overschrijding van mijn persoonlijke integriteit dat ik zelfs maar uit moet leggen waarom ik die transitie wil, want dat is eigenlijk privé.


Volgens mij zou het veel tijd en geld besparen als je alleen psychologische ondersteuning biedt aan mensen die aangeven daar behoefte aan te hebben. Geef hormonen op basis van informed consent en ga pas diagnosticeren als er ook gesneden moet worden. Zo wordt het bijvoorbeeld in Israel gedaan. Voordeel voor ons is dat we direct kunnen beginnen met transitie zonder nog een klein jaar in een soort "wachtkamer" te hoeven zitten (waardoor veel mensen aan zelfmedicatie etc gaan doen), voordeel voor het genderteam is dat ze ontlast worden. Een deel van de diagnostiek valt ook weg, omdat er genoeg transgenders zijn die niet meer dan hormonen willen. Nu word je aan een diepgravende diagnostiek onderworpen, hoe je je traject ook gaat invullen.

[LiliFee]

Dus het aantal gesprekken moet minimaal verdubbeld worden ........ Nu, 1 in de maand is al lastig te realiseren , Zoal ik al zei , het is onrealistisch te denken dat er heel veel meer geld gaat komen in de nabije toekomst. Minder is eenveel waarschijnlijker maar daar wil ik het nog niet eens over hebben .

Hoe ga je dat doen? Dat je 10 gesprekken in de tijd die nu wordt gebruikt om 4 a 5 gesprekken inclusief wachttijd gaat proppen is volstrekt onrealistisch .
Dus wachttijden laten oplopen ? en hoeveel is dan acceptabel volgens jou ?
Een extra punt van aandacht is dat de instroom niet zal afnemen dus er is ook nog continu sprake van nieuwe aanwas .

Ik hoor alleen maar verhalen zoals je het graag zou willen maar ik geloof niet meer in sprookjes .

Dus hoe , wil je dat doen met de huidige budgets?

Ik zeg jou, het kan niet en dus moet je dan keuzes maken .

Wat een flauwekul! Zo werkt de Psycho Informa al jaren! Waarom kunnen die het wel aan dan? Waarom kan je daar wel zo vaak heen als je zelf nodig hebt, ipv maanden op gesprekken te moeten wachten? Het antwoord is simpel: De Psycho Informa kent haar grenzen en gaat voor een persoonlijke 'op maat' aanpak. Daardoor nemen ze niet te veel mensen op en kunnen ze mensen een betere oplossing bieden.

De hele reden dat het VU dat niet doet, is omdat ze vastzitten in hun protocollen uit de jaren '80. Die waren toen heel hip en modern, en dat werkte ook allemaal prima bij de geringe massa aan transgenders die zich aanmeldde. Maar nu loopt het VU al meer dan 10 jaar hopeloos achter de feiten aan, en ze zijn veel te trots op hun "pioniersrol" om die arrogante houding los te laten.

Oplossing: meer psychologen en praktijken zoals de Psycho Informa. Zo gaat het in Duitsland al jaren, elke stad heeft er wel ééntje. Decentralisatie dus, en een systeem wat veel flexibeler is. Hier loop je ook nog steeds tegen wachttijden aan, maar die zijn gweoon veel korter.

[Isabelle]

De wachttijden zijn gewoon op dit moment te lang, de gesprekken loop ik door heen maar voor mijn idee onnodig.
Het is gewoon niet voor iedereen. Diagnose moet zijn voor het vaststellen of je ziek bent in je hoofd en je inderdaad de verantwoordelijkheid niet kan nemen voor jezelf. Kan binnen 2 gesprekken en misschien wel een totaal andere aanpak(je omgeving vragen) klaar zijn.


De diagnostische fase :
Zoals ik al zei, was de wachtlijst te lang geweest, was ik al begonnen met hormonen(heb ze inde kast liggen), maarja kon snel terecht dus nu verplicht bij de psycholoog.
Moet nu een levensverhaal schrijven, had deze al geschreven voor mezelf. Mijn psycholoog stelde me constant vragen die ik mezelf al gesteld had. Het enige verschil is dat zij er een week/maand over nadenkt wat ik antwoord/schrijf en ik deed dat maanden/een jaar .
Wanneer dat beeld van jouw echt goed is ? ook maar weer een gevoel van hun kant, niet objectief.

Dus een diagnostische fase zoals wij die kennen nu? nee zeg. We zijn er samen wel al uit de ik niet gek ben. Dus ze moeten niet gaan doen alsof ze mij straks kennen want dat werkt niet zo.
Heb haar ook al verschillende keren betrapt op het in de mond leggen van woorden en het hebben van een beetje bekrompen visie (dan sorry dat ik het zeg, bekrompener dan mijzelf) , de maatschappelijke standaard die ze zoeken in personen is schrikwekkend : 'Je vader later leren kennen, dat vond je wel moeilijk zeker'>'Nee, en jij bepaalt niet wat ik moeilijk vond, Dat was wel typisch jongens speelgoed'> Jongens speelgoed ?gaan we op deze tour ?,'we moeten samen kijken hoe jij jouw leven als vrouw gaat invullen'> ah mooi, ze gaat zich bezighouden met hoe ik me sociaal ga opstellen en wat ik ga doen, want sociaal moet je wel in het plaatje passen he, 'het is geen koekjes kopen bij de supermarkt, hormonen'> Geen enkel weldenkend mens denkt er zo over, voor veel is het een weloverwogen keuzen/afweging, heel denigrerend.
Kan nog wel even doorgaan met de context waarin veel vragen gesteld werden en hoe deze zeer fout en uit een bekrompen beeld van transgenderisme gesteld worden.
Ze is een lieve vrouw hoor mijn Psychologe maar de onwetendheid en het beoordelend beeld aan de hand van wat ze zelf ervaart en denkt spat eraf.
Ze kan er ook niets aan doen hoor omdat een psycholoog nou eenmaal niet moet bezig zijn met mensen beoordelen, maar met het herkennen van afwijkingen zoals shizofrenie, autisme, etc etc die het iemand moeilijk maakt te kunnen functioneren in een maatschappij en begeleiden in zelf ontwikkeling. Op die manier mensen helpen. Met het idee van Groen licht dat bestaat wordt dit haar afgenomen en bestaat een idee bij haar zelf ( en anderen) dat ze op een bepaalde manier 'begaafd' of 'professioneel' genoeg is om zulk keuzes over mensen hun leven te maken en beoordelen mag aan de hand van haar eigen idee van wat juist is en goed is voor de persoon zelf.
Je ontneemt hier iets van de mens dat heilig is, zijn vrije wil en keuze mogelijkheid en je geeft het van te voren ook nog eens even aan dat hij/zij deze niet heeft.
Dat is ethisch pas fout.
Daar heb ik het heel wat moeilijker mee dan die paar mensen die rare ideeën hebben en zichzelf in een hormoontraject gooien zonder er goed over na te denken. Je merkt wanneer iemand aan de hormonen gaat vast ook wel snel als deze persoon geestelijk ziek is dat het niet super goed is/gaat voor hem/haar en hormonale veranderingen zijn gewoon terug te draaien in de eerste paar maanden .

Het feit dat het idee van Groen licht/ toestemming bestaat is al iets wat de mening van abnormaliteit van transgenderisme dat ooit was en nog is in Nederland bevestigd. Als je het namelijk accepteerd het fenomeen, zou je altijd groen licht hebben totdat er iets optreed waardoor misschien afgestapt zou worden van behandeling, maar nee. De nadruk ligt op het feit dat ze wel even gaan kijken of het "waar' is wat je zegt en of je het 'echt' wil. Dit drukt het gehele traject in een hokje waarin we geen acceptatie vinden alleen beoordeling en tegenwerking.



Wat betreft informed consent en het beschermen van 'zwakkeren'
Het is hard maar het werkt nou eenmaal vaak in de wereld
We kunnen niet altijd rekening houden met de zwakkeren, het houd namelijk vaak in dat je degene zonder dezelfde zwaktes tegen houd en frustreerd en deze mensen gaan het dan op hun eigen manier doen of worden heel lastig om dat jij ze als minder behandeld dan dat ze zijn.
Kan je jezelf als 'sterker' zien wanneer je een bepaald probleem van een ander niet hebt ? Ja op het afgebakende gebied van het probleem wel.
Moet je dan opeens jezelf veranderen omdat anderen erg met een probleem zitten ? Nee het lijkt me andersom. Zij moeten zien waar jij sterker door bent en daar van leren.
De zwakkeren:
Heb je problemen met leren ? Zul je extra werk moeten verzetten of bijles moeten volgen om bij te blijven, de leraar kan de aandacht niet allemaal aan jouw schenken.
Heb je moeite met rondkomen ? Zul je meer moeten werken, we gaan je niet opeens meer betalen.
Heb je schulden ? Zul je de broekriem moeten aanhalen, minder moeten uitgeven, minder kunnen genieten van extras en misschien een financieel adviseur moeten nemen, je krijgt geld niet kado.
Heb je moeite met verwerken van dingen die gebeurd zijn in je jeugd? Dan zoek je een psycholoog op en praat je erover/werk je eraan.
In alle gevallen vraagt het eigen/extra inspanning omdat de persoon zelf met het probleem zit.
Er is eigen verantwoording nodig zodat deze mensen ook leren en sterker worden. Alleen in extreme gevallen kan je mensen dingen opleggen. Zo werkt de wereld nou eenmaal.


De mensen die het moeilijk hebben met iets in de wereld zoeken hulp, de mensen die het niet moeilijk hebben zoeken/willen dat niet.
Wanneer bijvoorbeeld iemand overlijd in de omgeving, verwerken mensen dat op hun eigen manier.
Mensen die het er erg moeilijk mee hebben bezoeken een psycholoog misschien.
Moeten we bij elk overlijden standaard een psycholoog beschikbaar stellen, omdat sommige het misschien nodig hebben, maar niet kunnen betalen of niet 'denken' nodig te hebben ? Nee, omdat we mensen hun keuzes en eigen kunnen om dingen te verwerken respecteren.

De wereld is nou eenmaal een plek waar je eigen verantwoording moet nemen en transgenders behandelen alsof iedereen die zich aanmeld voor verandering mogelijk geestelijk ziek is en de keuze zelf niet kan maken, is zeer kwalijk, niet van deze tijd en moet veranderen willen we het algemeen beeld ook veranderen.

Acceptatie in de maatschappij is al moeilijk voor anders denkende mensen. afwijking van wat 'normaal' is wordt beoordeeld dus we moeten niet doen alsof medici/psychologen opeens de meest begripvolle mensen zijn en hier allemaal niet aan meedoen.

Rood licht geven op basis van alles anders dan fysieke omstandigheden is schadelijk en misschien wel dodelijk. Zelfs bij fysieke gevallen kan je twijfelen of iemand misschien wel wil verder leven zonder het traject in te stappen. We zijn afgestapt van conversie therapie met een reden. Psycho therapie blijf er alsjeblieft van weg, is hetzelfde als conversie therapie in een mooi jasje gehesen.

Ik vind dat begeleiding van een psycholoog/endocrinoloog tijdens de hormonen het enige is wat echt belangrijk is. Je psychiater/ endocrinoloog om je lichamelijke gezondheid bij te houden en je psycholoog om af en toe een gesprekje te hebben hoe de medicijnen je gevoelsmatig liggen.
Dit is namelijk het enige in het proces waar je niet klaar voor KAN zijn op enige manier omdat verandering in lichaam en geest nou eenmaal niet te voorspellen valt.
Het moet gemonitord worden.
De rest is eigen keus.

Isabelle

[Anon20210626]

Tuurlijk wachtlijsten wegwerken door gewoon geen mensen toe te laten ............ en diegenen die dan buiten de boot vallen hebben gewoon pech .dat is het, dat ik daar niet opgekomen ben. Numerus clausus.


Denk je er wel even aan dat de rest dan dus nergens heen kan ?

[3B67-A22C]

@eline-q

De psychologen bij de PIG werden bij de VU opgeleid en volgen hetzelfde protocol (het enige dat verzekeringen vergoeden), dat overigens niet uit de jaren tachtig stamt, maar uit 2001. Het betreft een aangepaste versie van versie zes van de WPATH standards of care. Ook verouderd, maar nu overdrijf je een beetje. Als ik het goed begrijp zit er overigens wel een beperking aan wat je via de Psycho Informa kunt bereiken, want meer dan hormonen krijg je via die route niet. Als je vervolgens ook operaties wilt hebben, kom je -correct me if I'mn wrong- alsnog bij de VU terecht, die de diagnostiek dan nog eens dunnetjes over gaan doen. Over tijdverspilling gesproken.