helaas zie ik deze post nu pas, maar ik kan dan nu niet anders zeggen dat het heel goed is gegaan zo, en dat je inderdaad heel fijne ouders hebt. Je mag trots op jezelf zijn dat je de stap genomen hebt.
Wat ik je nog mee kan geven is dit: probeer als je ouders er met je over willen praten gewoon een gesprek met hen aan te gaan. Geef wel van te voren aan dat je het zelf ook heel moeilijk vind allemaal, en dat je oprecht niet wist hoe je zoiets moeilijks moet brengen.
Laat hun rustig hun verhaal doen, luister naar hen, probeer het een en ander te verduidelijken als ze bepaalde dingen niet begrijpen, maar probeer je vooral niet te verontschuldigen, want je hebt hier niks verkeerd gedaan.
Ik wens je heel veel succes, ook bij Transvisie
