jonge transseksueel op tijd wakker geworden

[Anon20180501]

Zowel positieve als negatieve ervaringen en meningen over de srs en andere gerelateerde behandelingen en over het transgenderbeleid mogen gezegd en moeten gehoord worden, dat is in ieders belang. Over andere kanalen wil ik het niet hebben maar op t-nederland is voor beide kanten van het verhaal iig altijd ruimte geweest en worden deze ook regelmatig benut.

Ik hoop wel dat we met respect voor elkaars mening en elkaar deze (en die andere... ) discussie verder voeren.

grts Daniéla

[athena1978]

Veel post-ops zijn uberhaupt niet eerlijk en open naar mensen die er nog middenin zitten en nog overwegen een srs te willen ondergaan.

Helaas loop ik hier ook weer iedere keer tegenaan. Een tijd geleden had ik op een transforum een berichtje gepost waarin ik vroeg naar de risico's van een srs, zowel op lichamelijk als psychisch vlak.
Hierop kwamen eigenlijk 2 typen antwoorden: Mensen die hier ook graag meer over wilden weten en post-ops die botweg schreven: "Als je je zorgen maakt om risico's dan moet je maar lekker man blijven!".

Ik merk het ook in mijn eigen omgeving met mensen die aan de vooravond van hun srs iedereen afvroegen om informatie, om vervolgens angstvallend stil te blijven nadat de ingreep nu eenmaal is gebeurd. Via via hoor je dan wel berichten over slechte genezing, pijn en depressie. Is dit een vorm van buyers remorse? Wilt men na zolang naar iets gestreefd te hebben niet toegeven wanneer het toch een beetje tegenvalt? Wilt men voorkomen dat ze mensen die de srs overwegen angst inpraten? Ik weet het niet, maar wees nou in vredesnaam een keer eerlijk!

Ik denk dat het belangrijk is dat je goed geïnformeerd bent zowel het positieve als de negatieve uiteindelijk maak je zelf de keuze.
En kan je die keuze ook beter overwegen. maar zoals bij alles gaat het bij een goed en de ander slecht en weet je dus nooit hoe het bij jouw zal zijn. Dus zou ik niet zomaar van alles van iedereen aannemen een arts kan je het beste voorlichten en je kan dan ook om feiten/cijfers vragen(er zal zeker wel wat bekend zijn). Een goede vragenlijst klaar hebben is een goede voorbereiding.

Eerlijkheid van anderen op forums is lastig te bepalen een mens zal zich altijd beter voor willen doen want het is niet leuk om te moeten vertellen dat het bij jouw anders is uitgepakt.
maar dat neemt niet weg dat het goed is dat er nu allemaal forums zijn, praatgroepen etc waar je terecht kan want dat geeft wel de mogelijkheid om dingen anders aan te pakken en beter voor te bereiden.

Ik vind zelf dat ik niet goed geïnformeerd ben vanuit het vu en dat ik van bekende alleen maar positieve dingen hoorde ik heb zelf ook niet alles gevraagd omdat ik daar niet mee bezig was.
Misschien was ik wel gewoon te jong en is zo'n keuze op latere leeftijd meer overdacht.
Toen was ik op een leeftijd dat ik niet nadacht over het hoe daarna verder of seks, relatie's en over kinderen en dacht dat ik die nooit zou willen nu vind ik het jammer dat niemand me heeft verteld over de spermabank mogelijkheden.

[tanja1977]

Eerlijkheid van anderen op forums is lastig te bepalen een mens zal zich altijd beter voor willen doen want het is niet leuk om te moeten vertellen dat het bij jouw anders is uitgepakt.
.

Ja dat is irl toch net zo? Dan doen veel transgenders zich ook beter voor.

[tanja1977]

Nee dat weten wij dan pas als ons dat wordt meegedeeld, wij gaan dat niet monitoren, in de gaten houden, etc

Fay

Dat vindt ik een slechte zaak.
Er wordt ook maar heel summier gecorrespondeerd naar de huisartsen door Genderteams.
Andersom zal het net zo zijn.

[Danielle]

Veel post-ops zijn uberhaupt niet eerlijk en open naar mensen die er nog middenin zitten en nog overwegen een srs te willen ondergaan.

Helaas loop ik hier ook weer iedere keer tegenaan. Een tijd geleden had ik op een transforum een berichtje gepost waarin ik vroeg naar de risico's van een srs, zowel op lichamelijk als psychisch vlak.
Hierop kwamen eigenlijk 2 typen antwoorden: Mensen die hier ook graag meer over wilden weten en post-ops die botweg schreven: "Als je je zorgen maakt om risico's dan moet je maar lekker man blijven!".

Ik merk het ook in mijn eigen omgeving met mensen die aan de vooravond van hun srs iedereen afvroegen om informatie, om vervolgens angstvallend stil te blijven nadat de ingreep nu eenmaal is gebeurd. Via via hoor je dan wel berichten over slechte genezing, pijn en depressie. Is dit een vorm van buyers remorse? Wilt men na zolang naar iets gestreefd te hebben niet toegeven wanneer het toch een beetje tegenvalt? Wilt men voorkomen dat ze mensen die de srs overwegen angst inpraten? Ik weet het niet, maar wees nou in vredesnaam een keer eerlijk!

Ik heb op mijn blog altijd geprobeerd zo open en eerlijk mogelijk te zijn. Vooral omdat ik zo weinig genuanceerde post-op ervaringen heb gehoord. Ik ben zelf erg blij dat ik die stap uiteindelijk gezet heb, maar het is zeker geen pretje geweest. Ik durf ook wel te stellen dat het echt een half jaar van mijn leven heeft gekost. En een wondermiddel is het ook zeker niet. Toch vind ik het de moeite waard en wil ik daar anderen best inzicht in geven.

[Alice]

Ik heb in het begin van mijn proces veel informatie kunnen vergaren op het net. Achteraf kan ik zeggen dat ik vrij goed geïnformeerd was in medisch- sociaal- financieel- opzicht. Mogelijk had ik voldoende inzicht om het kaf van het koren te scheiden.
Nu is de informatiebron vele male groter geworden. Wel is het nog steeds zo dat je zelf op zoek moet gaan naar die informatie, forums zoals deze kan daarbij een hulp zijn.

Dat de beschikbare informatie mogelijk niet goed overkomt is dat de informatie die transgenders, die verder in het proces zijn* geven, selectief opgenomen wordt door transgenders die in het begin van het proces zijn. Men wil alleen lezen/horen wat voor hem/haar het beste uitkomt, kan voldoen aan zijn/haar verwachtingspatroon.

En inderdaad sommige informatie kan onjuist, te rooskleurig zijn een specifiek MtF kwaaltje. Kan voorkomen bij een deel van transgenders die kort na hun srs de halleluja loftrompet bespelen. Het afdalen vanuit die roze wolk kan bij enkele wat minder prettige ervaringen geven die niet altijd wordt gedeeld.

Persoonlijk meegemaakt, gelijk na de srs, chirurg super, operatie resultaat kan niet beter top.
Na twee jaar klaagde ze de chirurg aan bij het medisch tuchtcollege omdat hij er een “zooitje” van gemaakt heeft.

MtF. Van spijtoptanten tot ‘als ik geweten had wat ik nu weet…’
Geschat, in NL 30-40%, USA 40-60% Zweden Noorwegen 30%, Zwitserland 40%, e.a. op het net te vinden.

*om een discussie te vermijden; wanneer is men klaar met een transitie.
Als je voorgesteld wordt aan iemand waarvan je weet dat ze al jaren als vrouw leeft en die je na 5-10 minuten informeert ‘u ziet nu wel een vrouw maar vroeger….’

[Alice]

"Als je je zorgen maakt om risico's dan moet je maar lekker man blijven!"
Is niet echt een antwoord waarop je zit te wachten maar het heeft wel wat.

Maar als er een ander antwoord was gekomen bijvoorbeeld,

Srs operatie, ‘niet aan beginnen, pure ellende’ misschien wordt hierbij nog de rede aangegeven waarom.
Aan dit antwoord heb je niet veel a het gaat over een persoon die een heel ander lichamelijk/geestelijk persoon is dan jij b zelf denk je, ‘zielig maar mij zal dit niet overkomen’.

Een ander schrijft, ‘mijn leven is totaal veranderd, prachtig, ik ben nu gelukkig!!!’.
Dit is meer een antwoord waarop je hoopt.
Maar ook aan dit antwoord heb je niet veel nogmaals jij ben die persoon niet, het kan bij jou totaal anders uitpakken.

Een ander schrijft van, ‘je moet ook een srs doen, er is niets beter voor je!!!’.
Ook hier heb je niets aan. Dit is juist de meest gevaarlijke stelling die graag geuit wordt (bewust of onbewust) door personen die op een of andere wijze teleurgesteld zijn in hun leven na de srs. Vergelijkbaar met een drugs- verslaafde die moeite doet om iemand anders ook verslaafd te krijgen.
Waren/zijn vaak te vinden in de Amsterdamse transgenderscene

Wat kan er zoal mis gaan bij een MtF srs?
Naar mijn weten is er veel op het net te vinden buiten de jubel verhalen.
De chirurg is meestal niet te beroerd, zelfs als je er niet om vraagt, je te informeren.
De psycholoog, die van mij destijds schepte er een genoegen in om ze te vertellen.

Operatie, om een paar dingen te noemen;
Hevige bloedingen, raken van een ader tijdens het maken van de holte voor de neo-vagina kan daardoor geen vagina gemaakt worden, men vergeet een clitoris te maken, de clitoris krijgt niet voldoende doorbloeding en sterft af, schade aan de zenuwenbaan waardoor de clitoris gevoelloos is, versterf van diverse huid- delen, en zo zijn er nog veel meer dingen te bedenken van wat er allemaal mis kan gaan zoals ontwaken uit de narcose tijdens de operatie, niet meer uit de narcose komen, bloedprop, dat de verkeerde stukken, file, meegegeven wordt naar de operatiezaal en dat er een been, arm, nier of wat anders verwijderd wordt.

En na de operatie, herstel kan ook bij ieder verschillend verlopen. Denk aan, leeftijd, lichamelijke conditie, mogelijk ook van invloed duur ziekenhuis opname 5 dagen tegen 10-14 dagen, srs in een keer of in twee gedeeltes.
Verzorging thuis, er wordt voor je gezorgd, je moet het zelf regelen.

Seksleven, na je srs. Bij de een kan het super zijn en bij de ander een diepe droefenis. Er is gegarandeerd geen garantie dat je na je srs een goed seksleven zult krijgen. Ook daarin is ieder persoon verschillend geestelijk, lichamelijk en omstandigheden.

Hoe het in je leven na je srs gaat; daar ben je zelf bij.

Overigens, die schokjes prikken na de operatie komt door dat tijdens de operatie doorgesneden zenuwen zich weer hechten, bij de een duurt het een maandje bij de ander wat langer.

[tanja1977]

MtF. Van spijtoptanten tot ‘als ik geweten had wat ik nu weet…’
Geschat, in NL 30-40%.

Dan kloppen de cijfers qua spijtoptanten gegeven door de genderteams dus van geen kant. Dus hoezo eerlijke voorlichting???

[Veronica]

"Als je je zorgen maakt om risico's dan moet je maar lekker man blijven!"
Is niet echt een antwoord waarop je zit te wachten maar het heeft wel wat.

Ik weet dat jij dit niet zo bedoelt, deze antwoord is duur puur bedoelt naar mensen die wel zo denken.

Er zijn werkelijk MtF's die zeggen "Als je je zorgen maakt om risico's dan moet je maar lekker man blijven!", dat vind ik absurd en ondoordacht, zorgen maken om risico's bewijst eerder hoe goed iemand over zaken nadenkt, dus niet van die spontane typetjes die alles maar voor de lol doen, want als iedere trans zo zou denken, zouden er veel meer van dit soort gevallen zijn als waar de artikel in deze topic over gaat, spijt achteraf.

SRS is een hele grote ingreep, niet alleen lichamelijk maar ook mentaal je lichaam en geest moet aan iets nieuws wennen dat compleet iets anders is, je gevoel moet wennen dat wat jij aanraakt of gebruikt nu iets anders is, en dat is niet zomaar iets, wie weet kunnen sommigen nooit aan wennen en zou dat bijvoorbeeld voor slechte seksleven of depressie kunnen zorgen.

Verder, iedere ingreep heeft risico's en ja ik vind de SRS een noodzaak maar als een arts zegt "de kans is 50% dat je nooit een orgasme krijgt" zeg ik, ik ga ervoor echter als een arts zegt "er is 50% kans dat je dood gaat, volledig verlamd raakt of dat de boel afsterft en je de rest van je leven met een luier moet lopen omdat de boel zwaar ver***ot kan raken" ga ik nadenken, en zeg ik nee namelijk ik of mijn partner kijk(t) in mijn broek, verder NIEMAND dus als het echt riskant is, dan denk ik NA en gebruik ik mijn GEZONDE VERSTAND, maar goed er zijn mensen die ervoor gaan of mensen die jouw geen echte vrouw noemen of een vent noemen omdat jij het niet durft.

NIKS NIET DURVEN, je denkt na het is geen angst het is logisch nadenken over de risico, echter als iemand doordat de SRS niet helemaal naar haar wens gaat, helemaal met haar transitie stopt (zoals de persoon in artikel) heb ik daar geen begrip voor, vrouw zijn met een extra omdat de risico te groot is snap ik, terug naar man gaan omdat de SRS te groot risico is maar de rest niet, is eerder een bewijs dat diegene nooit goed over nadacht waar die mee bezig is.

Maar goed, wie maak ik het wijs, transen die dat zeggen zijn ook mensen, en mensen zeggen ook vaak dingen die niet kloppen.

Aan Alice, deze post is niet tegen jouw bedoelt, het is puur gericht op die woorden want ik hoor ze zo vaak, dat ik dit even kwijt wou.

[Aliss]

I denk dat het woord van psycholoog " er is een kans dat " te extreem is genomen. Voor hetzelfde geldt als je de deur uit gaat dan is er een kans dat jij niet meer terugkomt omdat je een steen op je hoofd krijgt of wat dan ook. Ga je dan nog naar buiten of blijf je tot je dood binnen omdat je bang bent dat je iets overkomt? Ik geef hem/haar trouwens niet de schuld, eerder medelijden. Want als je echt een meid bent en je een obstakel voor je hebt de vraag is - hoe sterk is je wens om de finish te bereiken, en hoe bereid ben je om die finish te bereiken?